Baek Sehee-nin “Ölmək istəyirəm, amma tteokbokki də yemək istəyirəm” adlı kitabı son illərin ən çox müzakirə olunan əsərlərindən biridir. Bu kitab haqqında fikirlər birmənalı deyil: bəziləri onu dərin və təsirli hesab edir, digərləri isə olduqca sadə və hətta bayağı adlandırır. Mən isə özümü 
Ayan Alkhanova 
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum 
Baek Se-hee onu bəyənənlər sırasında görürəm.
Kitab, müəllifin psixoloqu ilə apardığı seanslar əsasında yazılıb və insan psixikasının kövrək, bir o qədər də qarışıq tərəflərinə işıq tutur. Özünüdərk, depressiya, sosial təzyiqlər və gündəlik həyatda qarşılaşdığımız daxili mübarizələr bu dialoqlar vasitəsilə üzə çıxır. Baek Sehee-nin üslubu səmimi və minimalistikdir—o, oxucunu mürəkkəb fəlsəfi və ya elmi terminlərlə yormur, əksinə, sadə, amma dəqiq ifadələrlə onların duyğularına toxunur.
Məncə, bu kitabın ən güclü tərəfi onun oxucuya güzgü tutmasıdır. Hər kəs burada özündən bir parça tapacaq: ya keçmiş travmalarını, ya daim hiss etdiyi daxili boşluğu, ya da başqalarının gözündə “yaxşı” görünmək üçün göstərdiyi səyləri. Bəlkə də, kitabın mübahisəli qarşılanmasının səbəbi də budur—kimisi bu cür səmimiyyəti dəyərli sayır, kimisi isə lazımsız sentimentallıq kimi görür.
Bəs kitab doğrudanmı həyatı dəyişdirir? Bəlkə də yox. Amma o, müəyyən hissləri səsləndirməyə, gizlədilən ağrıları üzə çıxarmağa və ən əsası, insanın tək olmadığını hiss etdirməyə qadirdir. Oxumağa dəyərmi? Əgər öz daxili dünyanıza daha yaxından baxmağa hazırsınızsa, bəli.
Ayan Alkhanova Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum Baek Se-hee onu bəyənənlər sırasında görürəm.
Kitab, müəllifin psixoloqu ilə apardığı seanslar əsasında yazılıb və insan psixikasının kövrək, bir o qədər də qarışıq tərəflərinə işıq tutur. Özünüdərk, depressiya, sosial təzyiqlər və gündəlik həyatda qarşılaşdığımız daxili mübarizələr bu dialoqlar vasitəsilə üzə çıxır. Baek Sehee-nin üslubu səmimi və minimalistikdir—o, oxucunu mürəkkəb fəlsəfi və ya elmi terminlərlə yormur, əksinə, sadə, amma dəqiq ifadələrlə onların duyğularına toxunur.
Məncə, bu kitabın ən güclü tərəfi onun oxucuya güzgü tutmasıdır. Hər kəs burada özündən bir parça tapacaq: ya keçmiş travmalarını, ya daim hiss etdiyi daxili boşluğu, ya da başqalarının gözündə “yaxşı” görünmək üçün göstərdiyi səyləri. Bəlkə də, kitabın mübahisəli qarşılanmasının səbəbi də budur—kimisi bu cür səmimiyyəti dəyərli sayır, kimisi isə lazımsız sentimentallıq kimi görür.
Bəs kitab doğrudanmı həyatı dəyişdirir? Bəlkə də yox. Amma o, müəyyən hissləri səsləndirməyə, gizlədilən ağrıları üzə çıxarmağa və ən əsası, insanın tək olmadığını hiss etdirməyə qadirdir. Oxumağa dəyərmi? Əgər öz daxili dünyanıza daha yaxından baxmağa hazırsınızsa, bəli.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.