Melisa Kesmez’i ilk olarak Yuvarlak Taşlar ile tanıdım. Kitabını çok samimi ve içten bulmuştum. Ancak bu kitabı için aynı şeyleri söyleyemeyeceğim.
Kırklı yaşlarında bir kadının, kocasının ölümünün yas sürecini ve sonrasında eşinin karavanıyla çıktığı yolculuğu anlatıyor. Yolculuğun ona kattıkları ve yas süreciyle başa çıkma şekli çok güzel işlenmiş. Kendini bir yolculukta bulması oldukça etkileyiciydi. Ancak ikinci bölüm çok aceleye getirilmiş gibi hissettirdi; sanki “oldu, bitti” denilerek kestirilip atılmıştı. Bu da bir süre bağ kurduğum karakterden uzaklaşmama neden oldu.
Bazı kitapların kurgusu daha marjinaldir, bazıları ise gündelik hayatı işler ama okudukça derinleşir. Ancak bu kitap bana biraz klişe geldi. Yine de hafta sonu elimden düşürmeden bitirdiğim, akıcı bir kaleme sahip bir kitaptı.