Melek’in 70’li yıllara denk geldiğini düşündüğüm çocukluğu ile kızı İnci’nin 90’lı yıllara denk gelen çocukluğu üzerinden ebeveyn dünyasında olan biten ve çocukların hissettikleri anlatılmış, ama bir dönem romanı olarak değil, sancılı bir büyüme romanı olarak okumak gerekir. Açıkçası çocuk dilinden ötürü mü, git gellerindeki çokluk, olayları daldan dala konarak anlatma biçiminden mi bilmiyorum biraz hayal kırıklığı yaşadım. Ama Melek’in kızı İnci’ye yaklaşımının sebepleri çok iyi hissettirilmiş, Melek’in büyürken yaşadığı travmaları çocuğuna yaşatmama çabası çok güzel anlatılmış. Geriye kalan da bu duygu oldu sanırım. Büyürken ihtiyaç duyulan sevginin önemini düşündürdü bir de. Keşke bunu okurun zihninde daha az boşluk bırakarak anlatsaymış yazar. Çocuk anılarının yarım yamalaklığı içinde karışmış kalmış bir çok konu.
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.