Yazarın hayatını okuduktan sonra, kitap bana çok duygulu geldi. Kitaptaki ikiz kardeşlerin mecburi ayılığı ve sonra mucize şekilde buluşmaları, sadece bir gün aynı odada uyumaları. Ana karakterin her zaman hüzünlü hali. Yazar 2 yaşında annesi babasını kaybediyor. Aile büyükleri tarafından büyütülüyor kardeşini de teyzesi alıyor ve kardeşini ömrü boyunca sadece bir kez görebiliyor. Ve hüzünlü bir hayatı var. Kendi anısını yazmış diye düşündüm ve üzüldüm. Kimono ve kuşak sanatçıları, ustaları; kiraz çiçekleri ve ağaçları altındaki park gezintileri bu tam bir Japonya esintisi.