Osman Balcıgil'den okuduğum ikinci eser ve şunu söyleyebilirim ki bu yazarı okuduğunuz zaman bağımlısı oluyorsunuz. Tarih okumayı sevmeyene tarihi sevdirecek cinsten bir kalemi var. Kurguyla tarihi harmanlayıp bir roman şeklinde okura sunuyor ve hem de edebi bir dille yapıyor bunu. Hem öğreniyor hem zevk alıyorsunuz. Bir okur daha ne ister ki.
İpek Sabahlık kitabında döneme damgasını vurmuş gazeteci yazar Suat Derviş'in hayatını okuyoruz. Yazarlık hayatına ilk adımlarını, evliliklerini, aile hayatını, gazetecilik hayatını....
Suat Derviş'in hayatını okuyor olsak da o dönemde yaşamış birçok kişiye değinmeden geçmiyor yazar. Hem kişilere hem de siyasi olaylara değinip tüm detaylarıyla anlatıyor. Yazarın en sevdiğim yönlerinden biri kimin ismi geçse dipnot olarak o kişiyle ilgili bilgi veriyor olması. Üstünkörü anlatıp geçmiyor okuru bilgilendiriyor.
Celile eserinden sonra İpek Sabahlık eserini de bir o kadar sevdim. Suat Derviş'ten hiç eser okumadığım için hemen Fosforlu Cevriye eserini sipariş ettim, çünkü en sevdiği eserlerden biri olduğunu ve kendi aşkını kaleme aldığını söylüyor yazar.
Üzüldüğüm bir şey var ki o da bu kadar önemli bir yazarın maddi sıkıntılar çekmesi...
Evet çoğu aydın, çoğu yazar o dönemde çok zorlanmış, hırpalanmış. Şimdi yerlere göklere sığdıramadığımız yazarları o dönemde yerin dibine sokmuşlar ne üzücü. Nazım Hikmet de bu yazarlardan biri. Onun da adını sıkça duyuyoruz çünkü Suat Derviş'in arkadaşı.
Ayrıca kitabı okurken bir yanım hep buruktu sebebi ise isimlerinin sık sık zikredildiği çoğu yazarın ahbap ya da akraba oluşu. Dönemin tüm aydınları tanışık ve sık sık bir araya gelip sohbet ediyorlar, davetlere katılıyorlar keşke o dönemde yaşayıp onların arasına karışabilseydim diye çoğu yerde daldım gittim :)
Osman Balcıgil yazmaya devam ettiği sürece okuyacağım, sizlere de tavsiye ediyorum.
·
556 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.