Bu kitabın sonu beni ağlattı. Hayatın ne kadar acımasız olduğunu iyi insanların yanında bir o kadar da kötü insanların olduğunu hatta bu kötü insanların çok yakınımız dakilerin olabileceğini öğretti. Masum insanların hayatlarının mahvol oluşunu ama bu hayatın kötüye de kalmayacağını öğretti. Er ya da geç kötü insanlarda cezasını çekiyor . Ah Nazan keşke bu kadar savunmasız Keşke içinde biraz da olsa kötülük olabilseydi tıpkı kayınvaliden gibi. Evet Haldun’una kavuşamadın ama haldun annesinin kötü kadın olmadığını öğrendi. Bu kitap bazen de bana akrabalık bağımızı olmadığı kişilerin aslında akrabalardan daha vicdanlı olduğunu gösterdi. Mazhar ilk evlendiği zaman eve getirdiği kadının haldun‘a kötülük yapacağını düşünmüştüm fakat olaylar öyle gelişmedi alışılmışın dışında bir senaryosu vardı. Orhan Kemal’in ağlayarak yazdığım dediği bu romanını ben de ağlayarak okuyup bitirdim.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.