Muazzam bir kitaptı. Kurgusu ve bu kurguyu ağır ağır ele alışı, her şeyi Matthew-Piranesi ile ilk elden öğreniyor, deneyimliyor ve hissediyor oluşumuz beni çok etkiledi. Ters köşesiyle, kitabın belirli bir bölümünden sonra yaşattığı duygu şöleniyle tek kelimeyle harikaydı. Şu anki favori kitabım, tek bir eksiği yok, aksine fazlaca kattıkları var. Bana cesaret ve samimiyet hissettiren, tekrar tekrar okuduğum cümleleri var. Nihayetinde, Piranesi'nin yitirdiği onca şeye rağmen kendine ve herkese karşı dürüstlüğü, Eve/Dünyaya olan bağlılığı, sonunda eski dünyada gördüğü her şeyin yeni dünyadaki timsalini bulurkenki merakı, saflığı; kendine bu dünyada da bir yer buluşu, aslında hiçbirimizin "özel" olmadığını, hepimizin ve Evlerin bile bir yerde birbirine benzediğini anlaması, her şeyiyle beni büsbütün mest etti. "Evin güzelliği ölçüsüz, şefkâti sonsuzdur." Piranesi'yi okurken kendim de dürüst olmak istedim, düşmanı öldüğünde bile tek dostunu ve düşmanını kaybettiğine üzüldüğünde onun kadar masum olmak, onu hapseden Evi özlediğini itiraf ettiğinde onun kadar cesur olmak istedim. Beni silkeleyen bir kitaptı. Bu hayatta hepimiz bazen kendimizi kaybediyoruz, belki su değil samimiyetsiz duygular, durumlar bizi boğuyor ama bazen hepimizin bir ölü kemiğine ya da cansız heykele dahi asil gözle bakan, onu koruyup kollayan bir Piranesi'ye ihtiyacı oluyor. Umarım hepimiz dürüst ve saf değerlere sahip oluruz, umarım hepimiz birbirimizi ve Ev'imizi koruyup kollarız.
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.