Yazar:
Susanna Clarke
Çevirmen:
Berna Kılınçer
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
286
Basım Tarihi:
Kasım 2022
İlk Yayın Tarihi:
15 Eylül 2020
Yayınevi:
Alfa Yayınları
Orijinal Adı:
Piranesi
ISBN:
9786254493980
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitabı okuyanlar genellikle şu yorumu yapmışlar farkında mısınız?
Bu kitabı alın okuyun çok fazla araştırma yapmayın, hatta arka yazısını bile okumayın... Kendiniz keşfedin.
Bu İşkenceye biz maruz kaldık sizin de kalmanız için söylenen sözler :) her hangi bir araştırma yapmadan okuyun tavsiyesi...
Biraz abartıyor olabilirim belki ama kitabı sevmedim o net.
Bir günlük okuyoruz. Günlüğü yazan kişinin adının Önce Piranesi oladuğunu öğreniyoruz. Sonsuz bir labirent gibi, heykellerle dolu, çatısı olmayan ortasından okyanus geçen terkedilmiş bir yer burası. Geceleri yıldızları izliyor not ediyor, medcezirleri takip ediypr, gündüzleri bulutları kuşları izliyor Pranesi. Bu arada fanartları harika. Ben burayı önce Piranesinin zihni olarak düşündüm.
Karakterimiz, bu zorlu koşullara sahip evde yaşamaktan hoşnut gibi. sürekli günlük yazıyor. kendi takvim sistemi var ama bir yandan haftanın günlerini de biliyor burası mantık hatası gibi de geldi ona da hadi sesimi çıkarmıyorum.
Diğer bir kaakterimiz ise Öteki dediği kişi. Okurken beni biraz huzursuz etti. Kaldı ki huzursuz ettiği kadar varmış dedim sonunda.
Piranesi'nin tutsaklığına, yalnızlığına, kuşlarla iletişimine ve kurtuluşuna dair metni bitirince bir kaç kitap yorumu dinledim. Bazıları aşırı uç felsefik yorumlamış Spinoza felsefesine falan uzanmış. Bazıları da tamamen bir psikoloji romanı olarak analiz etmiş. Bazıları için ise muhteşem bir gizem romanı.
Bir ressamın soyut resim yaptıktan sonra bir çok sanat eleştirmeninin büyük büyük laflar etmesi gibi geldi. Aslında bazen ressam sadece renklerin dengesi ile oynamaktadır. Yazar Clarke ne amaçladı bilmiyorum ama Kitapta tek sevdiğim yön atmosferiydi.
Özetle, kitabı okumak bana birinin çılgın rüyasını size tüm ayrıntıları ile anlatması gibi hissettirdi.
2024 favori kitabım belli oldu!
Bu zamana kadar okuduğum en sıra dışı ve alışılmış kalıpların ötesinde muazzam bir özgünlüğe ve kurguya sahip eserdi. Başlarda "Ne okuyorum ben böyle?" diye sorgularken 100. sayfadan sonra elimden bırakamadım. Okudukça okuma isteği uyandıran merak, gizem ve gerilimi son sayfasına kadar hissettiren enfes bir kitaptı.
Kitabın konusuyla ilgili en ufak bir bilgi vermek bile spoiler olabilir, o yüzden sadece ama sadece okumanızı öneriyorum.
Piranesi; özgün kurgusu, büyüleyici anlatımı, yalnızlığa, ayakta kalma ve dünya ile bağ kurma ihtiyacına göndermeleri ile etkileyici olduğu kadar, değişik bir kitaptı. Yalnızlığa verilen anlam, farklı kişilerin kendi algısına göre değişiklik gösteren bağ kurma ihtiyacı büyülü bir hikaye çerçevesinde yansıtılıyor. Hayata atfedilen değer ve anlama dair mesajların verildiği kitabın ilk 100 sayfası, bir temele oturmaması, tuhaf sapaklara sahip olması sebebi ile garipsediğim bölümler içerse de; gizemli olay örgüsünün günlükler yolu yavaş yavaş anlam kazandığı keyifli bir okuma süreci vaat ediyor.
Piranesi, alt katlarında suların aktığı, pencerelerinden Güneş, Ay ve Yıldızlar'ın görüldüğü, büyüleyici heykellerin süslediği Ev'de yaşamını sürdürmekte, Ev'i keşfetmeyi ve kendisine sunduğu sürprizleri büyük bir sevinçle kabul etmektedir.Dünyası olan Ev ile bağı çok kuvvetli olan Piranesi bir sorusu olduğunda Ev'in ona gerekli cevapları verdiğini gözlemlemekte, korunma ihtiyacı olduğunda şefkat gösterdiğine tanık olmaktadır. Ev'de ona 13 ölü ve Öteki olarak isimlendirdiği bir Bilim insanı eşlik etmektedir. Piranesi hayatından çok memnundur ve Dünya ile ilgili bilinmesi gereken her şeyi kavradığını düşünmektedir ta ki; tanımadığı bir yabancı ile karşılaşana ve kendi yazdığı ancak hatırlamadığı günlükleri keşfedene kadar..
fazi ile birlikte çok keyifle okuduğumuz bu kitap yalnızlığa farklı bir çerçeve sunması ve yaratıcı konusu ile özgün bir atmosfere tanık olmak isteyenlere önerimdir.
fazi ile birlikte çok keyifle okuduğumuz bu kitap yalnızlığa farklı bir çerçeve sunması ve yaratıcı konusu ile özgün bir atmosfere tanık olmak isteyenlere önerimdir.
Bu kitabı okumayı düşünüyorsanız yapacağınız en iyi şey kitap hakkında hiçbir şey öğrenmemeniz olacak! Bu muhteşem eseri deneyimlemenin en iyi yolu direkt kitabın içine dalmak. Her şey anlam kazanana kadar hiçbir şey anlamlı olmayacak :) bazılarının sevmeyeceğini bilsem de bencilce herkesin okumasını istiyorum…
6/10
2025 153. kitabı
Kurgu dışa kitapları okumaktan keyif alıyorum ama bu kitabı okurken çok da sevmedim.
Karakterin o karmaşık iç dünyası güzeldi başına gelenler gerçekten çok üzücüydü, ama yazarın yazım tarzı çok benim sevdiğim bir tarz olmadığı için açıkçası keyifli bir okuma olmadı.
Piranesi’yi sonunda bitirdim. Kitabın başlarında ne okuduğunuzu tam olarak anlayamıyorsunuz; olaylar, mekân oldukça gizemli geliyor. Ancak sayfalar ilerledikçe yaşanan gelişmelerle birlikte hikâyenin parçaları yavaş yavaş yerine oturmaya başlıyor. Bu süreçte aklınıza pek çok teori geliyor ve sürekli farklı ihtimalleri düşünüyorsunuz.
Kitabın sonlarına doğru ise gerçekten şaşırtıcı gelişmeler yaşanıyor. Özellikle son 50–60 sayfa, hikâyeyi çok daha sürükleyici ve tatmin edici hâle getirdi.
Bununla birlikte, kitabın büyük bir bölümünde anlatım tarzı beni biraz yordu. Merak unsurunu korusa da zaman zaman okurken sıkıldığımı hissettim. Yine de final kısmındaki etkileyici gelişmeler bu hissi az da olsa telafi etti.
Genel olarak özgün, düşündüren ve başarılı bir kitaptı. İyi okumalar.
Her birinde farklı büyüklükte ve şekillerde heykellerin, yuva yapmış kuşların, med cezirin etkisiyle azalıp çoğalan deniz suyunun ve yosunların bulunduğu birbirine baglı yüzlerce salondan oluşan bir yerde yaşıyordu Piranesi. Adının Piranesi olduğundan bile emin değildi aslında. ‘Ev’ dediği bu mekanın çocuğuymuş gibi hissediyordu kendisini içten içe. Ama, her salı buluştuğu ve o evde kendisinden başka yaşayan tek insan olan Öteki öyle sesleniyordu ona. Günlerini, her yerini karış karış bildigi bu labirenti andıran yerde dolaşıp keşifler yaparak ve gözlemlerini, her birini numaralandırdığı günlüklerine yazarak geçiriyordu. Ne zamandır bu evde bulunduğunu bilemese de, o şartlarda hayatta kalmak için nasıl yiyecek bulacağını ve yaşam şartlarını oldukça etkileyen med cezirin düzenini öğrenecek kadar uzun süredir o evde yaşadığının da farkındaydı. Çok kalabalık değillerdi orada: eve ilk geldiğinde bulduğu on üç ölüye ait kalıntılar, hayvanlar, kendisi ve Öteki. Her şeyin sahibi ve koruyucusu olan Ev ve içindekileri ailesi gibi görüyor ve seviyordu tüm iyi niyeti ve saygısıyla Piranesi. Evin diğer sakini Öteki ise, görünüşü, davranışları ve alışkanlıkları ile kendisinden çok farklıydı. Her Salı bir saati aşmayacak bir görüşme yapıyorlardı ikisi. Oluşturdukları rutin, başına gelen bazı şeyleri unuttuğunu fark etmesiyle değişti. Meraklı, gözlemci ve sistematik bir insan olan Piranesi, bu farkındalıkla başladı araştırmalarına. Ulaştığı her yeni bilgi, farklı farklı sorulara yöneltti kendisini. Tam bu sırada evin yeni insanları misafir etmesi, hepsinin hayatını değiştirecek olaylar dizisinin başlangıcı oldu ve gerisi çorap söküğü gibi geldi:
Piranesi kimdi?
Öteki kimdi?
Ev aslında neredeydi?
Neden oradaydılar?
Şaşırtıcı ve etkileyici cevapları vardı bu soruların. Kitabın
2021 Kadınlar Kurgu Ödülü SahibiEdebiyat
2021 Kadınlar Kurgu Ödülü sahibi bir eser duruyor karşınızda Piranesi...
" Belki çok sevdiğiniz ve takdir ettiğiniz insanlar bile, dünyaya pek de istemeyeceğiniz biçimlerde bakmanıza yol açabilir."
Bir ev düşünün, burası dünya. İçerisinde yıldızların aydınlattığı binlerce salon ve koridor barındırıyor. Duvarlarını okyanus dalgaları dövüyor. Yıldızlar ve ay ışığına eşlik ederken dönem dönem evin içinde metcezirler oluyor. Salonlarında dev heykeller, kuşlar... İşte burası ana karakterimiz Piranesi' nin dünyası. Gerçi isminin bu olduğuna pek inanmıyor ama üzerinde de durmuyor. Bu evi 13 ölü ve yaşayan diğer insan Öteki ile paylaşıyor. Ta ki bir gün evi elinden alınma tehlikesi doğana kadar...
Spoiler vermeden ancak bu kadar özet geçebilirim ki ben bu kitabı epey sevdim diğerlerini okumadığım için bilemem lakin Piranesi, ödülü gerçekten haketmiş. Bu fantastik kurgu romana, gizem, mitoloji, felsefe, dini kült, akıl hastalığı, gerilim eşlik ediyor. Kitabı farklı kılan ise okültist fikri ele alıp, gravürleriyle ünlü Piranesi' yi kurguya dahil edip, ezoterik sinyaller içinde okuru gerçekten hapseden, aynı ölçüde sürükleyen bir kitap olması.
Başlarda bu ev nasıl bir yer derken, gitgide Piranesi' nin yalnızlığına ortak oluyorsunuz, ortalarda işlerin nasıl karışacağını kestirmeye çalışırken, finale doğru 'hadi canım' diyorsunuz. Benim için sanırım bu senenin en beklenmeyen, kalıp dışı kitabı oldu.
Tavsiyelerimi sunar ve okuyacaklara şimdiden keyifli zamanlar dilerim
XoXo ️
Bu kitap hakkında yapılan “konusuna detaylı bakmadan okuyun” uyarısını bitirdiğimde çok daha iyi anladım. Uyarı vericem ve oradan sonrasını kitabı okumayanlar okumasın bence. Çünkü kitap, okurun deneyimlemesini istediği bir kırılma anına sahip. O kırılma önceden bilinirse romanın büyüsü ciddi şekilde azalır. -kişisel ve kitlesel görüş-
İlk 100 sayfa boyunca şunu düşündüm:
“Hiçbir şey anlamıyorum.”
Romanın ilk yüz sayfası neredeyse tamamen Ev’in tasviriyle geçiyor: sonsuz salonlar, heykeller, gelgitlerle dolan alt katlar ve şükreden bir anlatıcı. Bu bölüm bilinçli olarak yorucu ve kaotik. Çünkü bağlam yok. Ne olduğunu bilmiyoruz, sadece nasıl göründüğünü biliyoruz.
Sonra bir kırılma anı geliyor ve şunu fark ediyorsunuz:
Mesele mekân değil, mesele bilinç.
Atmosfer açısından roman oldukça güçlü. Karanlık ama huzurlu, kaotik ama ritmik bir yapısı var. Tasvirler zihinde net görüntüler bırakıyor; fanartların bu kadar etkileyici olması boşuna değil.
Piranesi, olay örgüsünden çok bilinçle ilgilenen bir roman. Mekânı değil algıyı anlatıyor. Bu yüzden sabır isteyen ama karşılığını zihinsel düzeyde veren bir kitap.
𝐃𝐄𝐕𝐀𝐌𝐈 𝐒𝐏𝐎𝐈̇𝐋𝐄𝐑 𝐎𝐋𝐌𝐀𝐒𝐀 𝐃𝐀 𝐎𝐊𝐔𝐌𝐀 𝐙𝐄𝐕𝐊𝐈̇𝐍𝐈̇ 𝐎𝐋𝐔𝐌𝐒𝐔𝐙 𝐄𝐓𝐊𝐈̇𝐋𝐄𝐘𝐄𝐁𝐈̇𝐋𝐈̇𝐑
Evetttt. Mesele mekân değil, mesele bilinç. Demiştik. Bu noktada şöyle bir yorum yapmak istiyorum. Alice Harikalar Diyarında’da Alice tavşan deliğinin fiziğini açıklamaz; çünkü önemli olan düşmenin nasıl gerçekleştiği değil, o düşüşün zihinde açtığı yarıktır. Piranesi’de de dünyalar arası geçişin mekaniği anlatılmıyor. Çünkü roman kapının nasıl açıldığını değil, o kapıdan geçince insanın kim olduğunun nasıl değiştiğini anlatıyor.
Romanın en güçlü yanı ise Piranesi’nin zihinsel parçalanmasını yansıtma biçimi. Günlükler ilerledikçe tek bir -ben- olmadığını hissediyoruz. Ev’in naif ve şükreden
daha önce okuduğum hiçbir şeye benzemiyor. başta bir şey anlamadım ama sayfalar geçtikçe her şey netlik kazandı. cidden başarılı bir yazım. boşuna women's prize'ı kazanmamış. okuyunuz efenim.
Yazar Hakkında
Susanna ClarkeYazar · 5 kitap
1959 yılında Nottingham'da Metodist bir rahibin en büyük kızı olarak doğdu. Göçebe çocukluğu Kuzey İngiltere ve İskoçya kasabalarında geçti. Oxford'daki eğitiminin ardından yayıncılık alanında çalıştı. İngiltere'den ayrılarak iki yıl Torino ve Bilbao'da İngilizce öğretmenliği yaptı. 1992'de İngiltere'ye döndü. Ekim 2004'te yayınlanan ilk romanı Jonathan Strange ve Bay Norrel 2005 Hugo Ödülü'nü ve World Fantasy Ödülü'nü kazandı. Kısa ve uzun hikâyeleri çeşitli antolojilerde yer alan Susanne Clarke, romancı Colin Greenland'le birlikte Cabridge'de yaşamaktadır.
