Yazar:
Susanna Clarke
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
272
Basım Tarihi:
15 Ekim 2020
İlk Yayın Tarihi:
15 Eylül 2020
Yayınevi:
Bloomsbury Publishing
Orijinal Adı:
Piranesi
ISBN:
9781635575637
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Clarke’ın bu kitabı uzun süredir listemdeydi ve daha önce okuyan arkadaşlarım da çok sevdiklerini söylemişti. Bu sebeple dün akşam okumaya başladım. Görece kısa olduğu için de bugün akşam bitti. Piranesi hikayesiyle okuyucuyu kendine bağlıyor ve çok güzel bir okuma deneyimi sağlıyor. Konusu ve hikayesi oldukça yalın (basit değil), o yüzden pek bir şey yazmak istemiyorum zira ne yazarsam yazayım spoiler olur diye endişe ediyorum. Ama dediğim gibi, çok keyifli bir kitap (en azından ben çok keyif aldım), Piranesi de okuması çok keyifli bir karakter. Okurken onda kendinizden bir şeyler mutlaka bulacaksınızdır.
Kitabı ben biraz Tower of God’a benzettim, biraz da Momo tadı aldım. Bu manhwa ve kitabı sevenlerin Piranesi’yi de severek okuyacağını düşünüyorum. Zaten Alfa yakın zamanda çıkartacak diye biliyorum, ben bekleyemeyip İngilizce’den okudum, sizlere de tavsiye ediyorum. Kitaba notum 8.5/10.
Bittiğinde bir dostumu kaybetmiş gibi hissettim.Edebiyat
Kitabın son sayfasını çevirdiğimde yüzümde buruk bir gülümseme vardı. 16.yı bulduğu ve artık yalnız olmadığı için mutlu, ama artık Piranesi olmadığı için üzgün...
PİRANESİ...
Ev'de yaşıyor.
İçinde yıldızların aydınlattığı salonlar, merdivenler ve koridorlar barındıran, duvarlarını okyanus dalgalarının dövdüğü, suların kabarıp çekildiği bir Ev, bir Labirent...
Ev'de Piranesi'nin Öteki dediği bir kişi daha var yaşayan.
Ev'in güzelliği ölçüsüz, Şefkati sonsuz...
"Ben Ev'in Sevgili Çocuğuyum"
Piranesi hakkında diyebileceğim tek şey daha önce okuduğum hiçbir kitaba benzemiyor oluşu. Büyülü gerçekçiliğin en üst seviyesi. Yazımı o kadar güzel ki okurken kitapta anlatılan dünyanın yavaş yavaş etrafımda kurulmaya başlayıp beni içine hapsettiğini hissettim
Piranesiİnsan ve Duygular
SPOILER
Piranesi'de hepimiz hayal gücümüzün gönüllü tutsaklarıyız.
Piranesi, kahramanın bilimsel günlüğü olduğunu iddia ediyor, Ev'in etrafındaki seyahatlerini kaydettiği yer (kitapta her zaman büyük harfle yazılır, kahramanın kayda değer olduğunu düşündüğü diğer birçok şey gibi). "Piranesi" ismini kullanıyor çünkü Ev'in diğer tek sakini -ve bildiği kadarıyla hala hayatta olan tek kişi- ona bu ismi vermiş. Piranesi ile haftada iki kez buluşarak, Öteki olarak adlandırdığı iyi giyimli, yaşlı adamın Ev'den elde edebileceğini düşündüğü mistik bir güç olan Büyük ve Gizli Bilgi'nin avı hakkında konuşur.
Piranesi'nin anlatısı onu hemen masum ve iyi bir insan olarak kurar.
Kullandığı terimler ("Büyük ve Gizli Bilgi"), dilinin aşırı ciddiyeti ve kendini içinde bulduğu tuhaf çıkmaz nedeniyle çoğu zaman çok komiktir. Ev'e nasıl geldiğine dair hiçbir şey hatırlamıyor. Şu anda sadece iki kişinin hayatta olduğunu -kendisi ve Öteki- ve Ev'in her yerine dağılmış 13 iskelet keşfettiğini göz önünde bulundurarak, insanlık tarihinde 15 kadar insan olabileceğini tahmin ediyor. İskeletleri ziyaret eder ve onlara mükemmel bir şekilde bakar. Öteki'ni sevgili bir dost olarak görmesine rağmen, Clarke'ın kahramanından daha az onurlu olan okur, Öteki'nin sinsi, sert ve manipüle edici olduğunu hemen fark edecektir. Piranesi'yi küçümsüyor, onu Ev'le ilgili planlarını ilerletmek için bir araç olarak görüyor gibidir.
Piranesi, sınırlı bir alanı asla terk etmeyen Öteki'nin aksine Ev'e tapar. Kendisini onun sevgi dolu çocuğu olarak görür ve ona dini bir şefkatle bakar. Ancak, hoş olmayan gizemler çok hızlı bir şekilde ortaya çıkmaya başlar. Buluşmaları arasında Öteki nereye gider? Piranesi ayakkabılarının parçalandığını ve yalınayak olduğu için evini yavaşça dolaşmak zorunda kaldığını söylerken,
okudukça güzelleşen bir kitap1000Kitap
Kitaba hiçbir bilgim olmadan, sıfır spoilerla başladım ve iyi ki de öyle yapmışım. İlk sayfalar gerçekten kafa karıştırıcıydı. Acaba bu bir rüya mı, yoksa hayal mi diye düşündüm. Kafamda bir sürü soru işareti oluştu ama ilerledikçe sırlar açığa çıkmaya başladı. Dili, anlatımı oldukça akıcıydı. Çerezlik bir kitap diye düşünmüştüm ama daha uzun olsaydı da çook beğenirdim kesinlikle.
Bu kitabı okuyanlar genellikle şu yorumu yapmışlar farkında mısınız?
Bu kitabı alın okuyun çok fazla araştırma yapmayın, hatta arka yazısını bile okumayın... Kendiniz keşfedin.
Bu İşkenceye biz maruz kaldık sizin de kalmanız için söylenen sözler :) her hangi bir araştırma yapmadan okuyun tavsiyesi...
Biraz abartıyor olabilirim belki ama kitabı sevmedim o net.
Bir günlük okuyoruz. Günlüğü yazan kişinin adının Önce Piranesi oladuğunu öğreniyoruz. Sonsuz bir labirent gibi, heykellerle dolu, çatısı olmayan ortasından okyanus geçen terkedilmiş bir yer burası. Geceleri yıldızları izliyor not ediyor, medcezirleri takip ediypr, gündüzleri bulutları kuşları izliyor Pranesi. Bu arada fanartları harika. Ben burayı önce Piranesinin zihni olarak düşündüm.
Karakterimiz, bu zorlu koşullara sahip evde yaşamaktan hoşnut gibi. sürekli günlük yazıyor. kendi takvim sistemi var ama bir yandan haftanın günlerini de biliyor burası mantık hatası gibi de geldi ona da hadi sesimi çıkarmıyorum.
Diğer bir kaakterimiz ise Öteki dediği kişi. Okurken beni biraz huzursuz etti. Kaldı ki huzursuz ettiği kadar varmış dedim sonunda.
Piranesi'nin tutsaklığına, yalnızlığına, kuşlarla iletişimine ve kurtuluşuna dair metni bitirince bir kaç kitap yorumu dinledim. Bazıları aşırı uç felsefik yorumlamış Spinoza felsefesine falan uzanmış. Bazıları da tamamen bir psikoloji romanı olarak analiz etmiş. Bazıları için ise muhteşem bir gizem romanı.
Bir ressamın soyut resim yaptıktan sonra bir çok sanat eleştirmeninin büyük büyük laflar etmesi gibi geldi. Aslında bazen ressam sadece renklerin dengesi ile oynamaktadır. Yazar Clarke ne amaçladı bilmiyorum ama Kitapta tek sevdiğim yön atmosferiydi.
Özetle, kitabı okumak bana birinin çılgın rüyasını size tüm ayrıntıları ile anlatması gibi hissettirdi.
2024 favori kitabım belli oldu!
Bu zamana kadar okuduğum en sıra dışı ve alışılmış kalıpların ötesinde muazzam bir özgünlüğe ve kurguya sahip eserdi. Başlarda "Ne okuyorum ben böyle?" diye sorgularken 100. sayfadan sonra elimden bırakamadım. Okudukça okuma isteği uyandıran merak, gizem ve gerilimi son sayfasına kadar hissettiren enfes bir kitaptı.
Kitabın konusuyla ilgili en ufak bir bilgi vermek bile spoiler olabilir, o yüzden sadece ama sadece okumanızı öneriyorum.
Piranesi; özgün kurgusu, büyüleyici anlatımı, yalnızlığa, ayakta kalma ve dünya ile bağ kurma ihtiyacına göndermeleri ile etkileyici olduğu kadar, değişik bir kitaptı. Yalnızlığa verilen anlam, farklı kişilerin kendi algısına göre değişiklik gösteren bağ kurma ihtiyacı büyülü bir hikaye çerçevesinde yansıtılıyor. Hayata atfedilen değer ve anlama dair mesajların verildiği kitabın ilk 100 sayfası, bir temele oturmaması, tuhaf sapaklara sahip olması sebebi ile garipsediğim bölümler içerse de; gizemli olay örgüsünün günlükler yolu yavaş yavaş anlam kazandığı keyifli bir okuma süreci vaat ediyor.
Piranesi, alt katlarında suların aktığı, pencerelerinden Güneş, Ay ve Yıldızlar'ın görüldüğü, büyüleyici heykellerin süslediği Ev'de yaşamını sürdürmekte, Ev'i keşfetmeyi ve kendisine sunduğu sürprizleri büyük bir sevinçle kabul etmektedir.Dünyası olan Ev ile bağı çok kuvvetli olan Piranesi bir sorusu olduğunda Ev'in ona gerekli cevapları verdiğini gözlemlemekte, korunma ihtiyacı olduğunda şefkat gösterdiğine tanık olmaktadır. Ev'de ona 13 ölü ve Öteki olarak isimlendirdiği bir Bilim insanı eşlik etmektedir. Piranesi hayatından çok memnundur ve Dünya ile ilgili bilinmesi gereken her şeyi kavradığını düşünmektedir ta ki; tanımadığı bir yabancı ile karşılaşana ve kendi yazdığı ancak hatırlamadığı günlükleri keşfedene kadar..
fazi ile birlikte çok keyifle okuduğumuz bu kitap yalnızlığa farklı bir çerçeve sunması ve yaratıcı konusu ile özgün bir atmosfere tanık olmak isteyenlere önerimdir.
fazi ile birlikte çok keyifle okuduğumuz bu kitap yalnızlığa farklı bir çerçeve sunması ve yaratıcı konusu ile özgün bir atmosfere tanık olmak isteyenlere önerimdir.
Bu kitabı okumayı düşünüyorsanız yapacağınız en iyi şey kitap hakkında hiçbir şey öğrenmemeniz olacak! Bu muhteşem eseri deneyimlemenin en iyi yolu direkt kitabın içine dalmak. Her şey anlam kazanana kadar hiçbir şey anlamlı olmayacak :) bazılarının sevmeyeceğini bilsem de bencilce herkesin okumasını istiyorum…
6/10
2025 153. kitabı
Kurgu dışa kitapları okumaktan keyif alıyorum ama bu kitabı okurken çok da sevmedim.
Karakterin o karmaşık iç dünyası güzeldi başına gelenler gerçekten çok üzücüydü, ama yazarın yazım tarzı çok benim sevdiğim bir tarz olmadığı için açıkçası keyifli bir okuma olmadı.
Reklam
Yazar Hakkında
Susanna ClarkeYazar · 5 kitap
1959 yılında Nottingham'da Metodist bir rahibin en büyük kızı olarak doğdu. Göçebe çocukluğu Kuzey İngiltere ve İskoçya kasabalarında geçti. Oxford'daki eğitiminin ardından yayıncılık alanında çalıştı. İngiltere'den ayrılarak iki yıl Torino ve Bilbao'da İngilizce öğretmenliği yaptı. 1992'de İngiltere'ye döndü. Ekim 2004'te yayınlanan ilk romanı Jonathan Strange ve Bay Norrel 2005 Hugo Ödülü'nü ve World Fantasy Ödülü'nü kazandı. Kısa ve uzun hikâyeleri çeşitli antolojilerde yer alan Susanne Clarke, romancı Colin Greenland'le birlikte Cabridge'de yaşamaktadır.
