Emile Ajar, ya da daha çok bilinen adıyla Romain Gary, edebiyat dünyasında benzersiz bir başarıya imza atarak ikinci kez Goncourt Edebiyat Ödülü’nü kazandı. Ona bu ödülü getiren sarsıcı metin Onca Yoksulluk Varken, 1960’lar Fransa’sında, Paris’in varoşlarında geçen etkileyici bir hikâye anlatısı.
Romanın merkezinde, sefaletin hüküm sürdüğü bir apartman dairesinde hayat kadınlarının çocuklarına bakan Madam Rosa’nın evi var. Burası, annesiz ve babasız çocukların belki de ilk kez ilgi ve şefkati tattıkları bir yer. Küçük yaşlardan itibaren bu evde büyüyen çocuklar, her ay belirli bir ücret karşılığında Madam Rosa’nın bakımına emanet ediliyor.
Başkarakterimiz Muhammed, yani Momo. Üç yaşında kapıya bırakılan bu Müslüman çocuğun tek aidiyet duyduğu yer Madam Rosa’nın evidir. Öte yandan Madam Rosa, Yahudi soykırımından sağ kurtulmuş, eski bir hayat kadınıdır. Aralarındaki din, kimlik, köken ve ahlak anlayışı farklılıklarına rağmen, onları birleştiren en güçlü bağ sevgidir.
İşte romanın en etkileyici yanı da tam olarak burada yatıyor: Tüm ayrılıklara rağmen, insanın insana duyduğu koşulsuz sevgi. Onca Yoksulluk Varken, yürek burkan, hayatı sorgulatan, derin izler bırakan bir metin. Çok severek okudum.
·
135 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.