Tutanamayan Bir " Kör Baykuş "
Bütün bir hafta, Tutunamayanları okuyup bitirdikten sonra; Sadık Hidayet'in, Kör Baykuşu Selim Işık'ın devamı niteliğinde oldu hafızamda. Tabi bu benim kendi fikri kanaatim.
" Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar."
Nedir bu yaralar? Ne zaman oluştu? Hep vardı da insanoğlu son deminde mi fark etti bu yaraları? Yoksa insanlar, yaşanmışlıklar; negatif aile hayatları gibi çevresel faktörler mi insanın ruhunu cüzam gibi yavaş yavaş ele geçiriyor.
Sadık Hidayet, hayatının hiçbir döneminde hayata tutunamamış, tutunmaya çalıştıkça hep örselenmiş, ötekileştirilmiş ve hayattan koparılmış. Kör Baykuş ile bu gün biz okurlara intihara giden yoldaki sorunlarını yazmayı unutmamış,
Geçelim...
9 Nisan 1951 tarihinde Paris'te kaldığın otel odasında hayatına son vermiştir. ( Hava gazı ile intihar etmiştir. )
Varlıklı bir aileye mensup olmanın yanı sıra yurt dışında öğrenim görmüştür. Yıllar sonra ülkesine dönerek devleti için hizmet etmiştir. Hayatının hiçbir döneminde aradığı mutluluğu bulamamıştır.
"mezarda olan için zaman, anlamını kaybeder." Yaşarken kendisini mezara koymuştur. Zamanın ve yaşamanın bir önemi yoktur Hidayet için.
Hayatın insanlara gerçekliğini yansıtmadığını üstü kapalı ima ediyor; hayatta hiçbir şeyin doğru olmadığını, dürüstlüğün insanlar için bir kelimeden ibaret olduğunu anlatıyor aslında.
"Yalnız ölüm yalan söylemez!"
Hayatta tek istediği anlaşılmak olan Sadık Hidayet, ölümünden yıllar sonra bile anlaşılmamaya devam ediyor.
Kasım 2006 itibarıyla Sadık Hidayet'in tüm eserleri geniş çaplı bir tasfiye politikası kapsamında İran'da yasaklı durumdadır.
Ruhu Şad olsun...
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.