Sokrates ruhta daha ziyade aptal veya akıllı, iyi veya kötü olabilen bilinçli bir kişilik görürdü. Diğer değişle ruh, ahlâki açıdan sorumlu olduğumuz bir şeydi. Ruhumuzu, tanrı gibi oluncaya dek terbiye etmemiz gerektiğini düşünürdü.
Sayfa 51 - GENDAŞ, 2. Baskı, Ocak 1998·Kitabı okudu
Seçimlerin seni ya akıllı ve iyi ya da aptal ve kötü yapar… Aptal bir insanın da erdemli olduğu kolay kolay söylenemez. Zeka ve erdem çoğu zaman birliktedir.
Diye düşünüyorum.