Carver okumayı seviyorum. Öykülerinde fazlalık tek bir cümle yok gibi. Aynı zamanda büyük cümleler ve yapma edebiyat göstergesi ifadeler de yok.Öykülerini karakterlerin yaptıkları ve davranışları üzerinden oluşturuyor. Ve okuyucuyu dahil etmeyi başarıyor. Atmosferde öyküyü okurken her an bir şey olacakmış hissine kapılıyorsunuz. Sağlam bir kurgu ve yalın kelimelerle ortaya çıkan bir öykü. Hepsini çok sevdim ama özellikle "Küçük, İyi Bir Şey" öyküsünü ayrı sevdim. Manchester by the sea filmi gibi bir atmosferi var. Okuyucuya bıraktığı alan ve boşluklarda hissettirdiği enfes duygu. Acı anlatılırken hisleri ajite etmeden bir anlatı oluşturabilmek. Carver bunu büyük bir soğukkanlılıkla yapmış.