Bir çocuğun yiyecegi yemeği, kalacağı evi düşünmesi kadar acı, çok az şey var... Bu kitabı ilk okuduğumda babam yeni rahatsızlanmıştı. Bir eli yağda ötekisi balda hayatımızdan sonraki zor günlerin ilk günleriydi.
Kendimce bir bağ kurmuştum, babam hastaydı ve biz asla eskisi gibi yasayamayacaktik. O zaman 10 yaşındaki gözlerle bakıyorum hayata. Şimdi 22 yıl sonra tekrar okudum. Ama bu sefer daha çok içim yandı. Dünyanın bir yerinde çocukların aç uyuduğunu bilmek fazlasıyla kalbimi yordu. Neyseki hala umut var. Kitapta baba figürünün hayattaki rolü öyle güzel vurgulanmış ki çoğu satırı tekrar tekrar okudum. Kendi babama bir kez daha hayran oldum. Çok şükür bizi hiç pencerelerde bekletmedi ve hala babamın küçük kızıyım. Bu kitap herkesin hayatına değmeli. Lütfen okuyun. #frankmccourt
#angelasashes
#angelaninkülleri
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.