Ermiş’i okuyalı uzun bir zaman geçmiş ve şimdi de devamı olan Ermiş’in Bahçesini okudum. (Bağımsız da okuyabilirsiniz.)
Her satırı ayrı alıntıydı. Okurken, bu kelimeleri kağıda dökme yeteneği bende de olsa keşke diyerek kıskandım Halil Cibran’ı.
Ve Ermiş. Bu sefer bahçesindeyiz, annesinin babasının. Yine dolu dolu.
Hep söyleyecek bir şarkımız olsun dilimizde...
İyi okumalar
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.