Yıllar olmuştu, İsabel Allende'den bir şeyler okumayalı.
Denizin Uzun Taçyaprağı'nı okuyunca, özlediğimi hissettim.
İsabel Allende; "Bu bir roman, ama tarihi olaylar ve kişiler gerçek.Roman kahramanları kurgusal, onları tanıdığım insanlardan esinlenerek yarattım.Çok azını hayal etme gereği duydum, çünkü her zaman her kitabım için yaptığım gibi soruşturma yaparken, fazlasıyla malzemeyle karşılaştım." diyor Denizin Uzun Yaprağı hakkında.
Pablo Neruda, Şili'yi "uzun taçyaprağı" olarak tanımlamış.Kitap da ismini bu tanımlamadan alıyor.
Dalmau ailesini anlatıyor yazar, başlangıçta. Victor'un nasıl doktor olduğuna, sonradan Victor'un eşi olacak Roser'in müzik yeteneğinin Victor'un babası tarafından nasıl keşfedildiğine tanıklık ediyoruz.
Ailenin güçlü annesi Carmen, Victor'un kardeşi Guillem ile tanışıyoruz.
İspanya İç Savaşı sonrası, darmadağın olan Dalmau ailesi, diğer Cumhuriyetçiler ile birlikte yollara düşer.Baba Dalmau ve Guillem öncesinde ayrılır aralarından.
Zorlu bir yolculuk sonrası Fransa'ya ulaşmayı başaran Victor ve Roser, (anne ayrılmıştır engel olmamak için onlara) çok daha kötü koşullarla karşılaşır, Fransa'daki mülteci kampında.Fransa mülteci akınına hazır değildir.Aileler birbirlerinden ayrılır. Beslenme ve konaklama yetersizliği kitlesel ölümlere neden olur. Bu da tarihin kara lekelerinden biri sanırım.
Roser ve Victor'u birbirine bağlayan en önemli şey, Roser'in Guillem'den olma bebeğidir.
İspanyol mültecilerini Şili'ye götürecek "Winnipeg" gemisinde yer bulur Roser, Victor ve bebekleri.
Pablo Neruda'nın girişimleri sayesinde organize edilen bu mülteci kabulü, yeni bir hayat olanağı sunar Victor ve Roser'e.
Yıllar içerisinde düzenlerini kurmuşken, bu kez Şili'de darbe olur, Pinochet başa geçer.Tekrar yollara düşer Dalmau ailesi.Bu kez istikamet anayurttur.
Yersiz yurtsuz olmak, öteki olmak, mülteci olmak, büyük bir sevgi ve bağlılık üzerine Denizin Uzun Taçyaprağı.
Avrupa yakın tarihini gözden geçirmemi sağlayan romanı ilgiyle okudum.
·
169 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.