Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2025 5. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 07 Şubat 2025 00:41
Mahur Beste, Abdülhamit döneminde yaşayan Behçet Bey'in hikayesi gibi başlayan, tamamlanmamış bir roman… Yedi bölümden oluşan kitapta, birbirinden bağımsız ama ortak bağları olan insanların hayatları ayrıntılarıyla anlatılıyor. Abdülhamit ve Abdülaziz dönemlerinin kısmen saray yaşantısını, ilmiye sınıfına mensup ailelerin hayatlarını okurken, zamanın İstanbul'unda tarih kokan semtlerde gezintiye çıkıyorsunuz. O meşhur safahat sürülen konakları, sazlı cazlı geceleri okuyarak adeta o dönemi yaşıyorsunuz.
Kitapta ağır bir dil kullanılmamış fakat olay örgüsü bir sona bağlanmadığı için tamamlanmamışlık hissi kalıyor geriye. Hele yazarın kitabın sonunda Behçet'e yazdığı mektup…
İşte o satırlarda, eksik kalan hikâyenin asıl tamamlayıcısı belki de okuyucunun kendi hayal gücü… Karakter analizlerine hayran kaldığım bu kitapta beni en çok etkileyen ise İsmail Molla ve Savcı Hoca'nın konuşmaları oldu.
Bazı kitaplar sadece okunmaz, hissedilir…
Ve kitaptan bir alıntı:
"Cahilsin, okur öğrenirsin. Gerisin, ilerlersin. Adam yok, yetiştirirsin. Günün birinde meydana çıkıverir. Paran yok, kazanırsın. Her şeyin bir çaresi vardır. Fakat insan bozuldu mu, bunun çaresi yoktur."
Kesinlikle tavsiye ederim.
Keyifli okumalar
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.