Bütün Zorluklara Rağmen Hayatta Kalma Mücadelesi1000Kitap
Yu Hua’nın "Yaşamak" adlı kitabı, beni derinden etkileyen nadir eserlerden biri oldu. Fugui, hayatının her döneminde yaşadığı acılara rağmen, bir türlü teslim olmayan bir insan. Her seferinde yeniden ayağa kalkmaya çalışan, ama her defasında daha da yıpranan bir karakter. Kitabın her sayfası, içimi derinden burkan bir acı ile doluydu. Bir insan nasıl bu kadar acıya katlanabilir? diye çok sordum kendime.
Fugui'nin yaşamı, sadece bireysel bir trajedi değil, aynı zamanda Çin’in toplumsal ve tarihi dönüşümünün simgesi. Kültür Devrimi, sadece siyasal yapıyı değil, sıradan insanların hayatını da temelden değiştirmiş. Fugui’nin hayatındaki her değişim, devrimin getirdiği toplumsal huzursuzlukların bir sonucu olarak şekilleniyor. Ancak, Fugui’nin bu acı dolu mücadelesine rağmen, hiçbir zaman huzur bulamıyor. Kitap, aynı zamanda, bireylerin toplumsal sisteme ayak uydurmanın bedelini nasıl ödediğini ve bunun bir insanın hayatındaki yıkıcı etkilerini çok etkileyici bir şekilde gösteriyor.
Kültür Devrimi, sadece devletin değil, toplumun da üzerinde derin etkiler yaratmış bir dönem. Fugui’nin başına gelenler, kendi bireysel hatalarının dışında, bu devrimin doğrudan sonuçları. Her kayıp, onun içinde bir boşluk bırakıyor, her yeni acı onun daha da kırılmasına sebep oluyor. Ama yine de, tüm bu kayıplara rağmen, Fugui’nin hayatta kalma mücadelesi iyi bir şekilde anlatılmış.
Yu Hua, bu kitapta hem Çin'in tarihini hem de insanın hayatta kalma mücadelesini çok güçlü bir şekilde harmanlamış.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
SPOİLER!!!
"Yaşamak" kitabı, beni derinden etkileyen bir eser oldu, fakat tek bir eleştirim var: Fugui’nin etrafındaki tüm insanları kaybetmesi. Şimdi diyeceksiniz ki "Ulan kitabın zaten olayı bu!" Ölüm, tabii ki hayatın en zor şeylerinden biri, ama yazarın Fugui’nin hayatını defalarca ölümle sınaması beni bayağı bir rahatsız etti. Bu kadar büyük kayıplar, zaten bir insanın dayanabileceği sınırları zorlayacak türden. Ancak yazar, Fugui’nin yaşadığı acıları o kadar yoğunlaştırmış ki, bana sanki her kayıp, bir öncekinden daha fazla acı vermek için eklenmiş gibi hissettirdi.
Hayat zaten ona karşı. Kendi aptallıklarının ve yaptıklarının cezasını çekiyor. Yine de yazarın, bu kadar acıyı bir arada yaşatması, sanki yalnızca okuyucuyu üzmek amacına odaklanmış gibi hissettirdi. Kitabın içinde Fugui'nin yaşama tutunmaya çalışması, her şeye rağmen hayatta kalma mücadelesi, zaten yeterince etkileyiciydi. Bir insanın başına gelebilecek en kötü şeyler, Fugui’nin yaşamında zaten tam anlamıyla yaşanıyor. Zaten, bu kadar büyük kayıplar yaşarken, biraz olsun geriye bir umut ışığı, bir teselli bırakılabilirdi. Eğer umut yoksa yaşamanın bir kıymeti var mı? Fugui'nin torunu, onun yaşamaya devam edebilmesi için bir dayanak noktası ve umut kaynağı olabilirdi. Bu küçük karakter, Fugui’nin hayatta tutunmasını sağlayabilecek bir sembol haline gelebilirdi. Ancak yazar, bu umudu da ona bırakmadan, bir kez daha acı ile sınadı. O noktada, yazarın amacının sadece bir insanın acı dolu hayatını ve hayatta kalma mücadelesini göstermek olduğunu daha fazla hissettim.
Kitabın sonunda ise kendime şu soruyu sordum: Fugui neden hala yaşamak istiyor ki? Zaten sevdikleri için yaşamaya çalışmamış mıydı? (Yoksa başından beri kendisini mi düşünmüştü?) Tüm ailesini kaybettikten sonra, geriye sadece torunu kaldı. Ama o da gitti. Bu kadar kaybın ardından, gerçekten hayatta kalmak için bir sebep kalmış mıydı? Yaşam mücadelesi, artık onun için neyi ifade ediyordu? Bu soruyu cevaplamak oldukça zor oldu, çünkü hayatta kalmak için bir neden bulmak, bu kadar acının ardından bana neredeyse imkansız gibi hissettirdi.
Belki de yazar, bu kısmı okuyucuya bırakmıştır... Tüm bu imkansızlıklara rağmen, "yaşamaya devam etmek" kendi başına yeterli bir mücadele ve sebepti, belki de...
Özellikle kitabın son dizelerinde Fugui'nin söylediği bir söz var, beni orada bayağı bir ağlattı:
'Bugün Youging ve Erxi bir dönüm toprağın tamamını ekti. Jiazhen ve Fengxia da neredeyse yüzde yetmiş seksenlik bir bölümü halletti. Minik Kugen bile tek başına yarı dönüm toprağı ekti. Peki ya sen?'
··
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.