susanlara
Sözcüklerin arasına saklanmış, belki de söylenemeyen ama okuyan herkesin hissettiği bir gerçeklik: Kara Sis.
Bu romanı okurken kelimelerin peşine düşmek yetmiyor. Çünkü bu hikaye, sadece kelimelerle değil, kelimeler arasındaki boşluklarla da anlatılıyor. Barana'nın sessizliği mesela… Bir adamın sustuğunda bile anlatmaya devam edişi. Onun gözlerinden süzülen cümleleri duymak için gerçekten okumayı bilmek gerekiyordu. Çünkü Kara Sis sıradan bir hikayenin değil, bir bulmacanın romanı. İpuçları sayfaların arasında, bazen bir kelimenin gölgesinde, bazen de bir karakterin bakışlarında saklı.
Karakterler birer mahkumdu ama sadece dört duvar arasında sıkışıp kalmış insanlar değillerdi. Kendi geçmişlerinin, vicdanlarının, hatalarının tutsağıydılar. Onları anlatırken her birinin ruhuna sızmak, onların dünyasını tek bir cümleyle anlatabilmek önemliydi. Çünkü bir mahkumun hikayesi sadece işlediği suçtan ibaret değildir; en büyük suç bazen insanın kendi içine gömdüğüdür.
Gizli olanı açığa çıkarmamak, bazen anlatmanın en güçlü halidir. Kara Sis bu yüzden dümdüz okunacak bir roman değil. O, katman katman açılan, her defasında farklı bir yüzünü gösteren bir metin. Belki de en büyük büyüsü budur. İlk bakışta sıradan bir hapishane hikayesi gibi duran romanın, aslında insan ruhuna dair ne kadar derin bir anlatı sunduğunu fark etmek, belki de en büyük keşiftir.
Bu kitap, kelimelerle değil, kelimeler arasındaki sessizlikle de konuşuyor. Eğer doğru yerlerde durup dikkat kesilirseniz, belki de en büyük sırrı siz çözersiniz.
"Karasiste kaçacağım. Sis olursa yılbaşında ordayım. Taşkale 3 km'de bekle."
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.