1970’lerin Fransa’sında Yahudi Madam Rosa’nın fahişelerin çocuklarına para karşılığı baktığı bir evde geçenleri Momo isimli bir çocuğun gözünden anlatıyor.
Kitabın dili, kurgusu, karakterleri ama en önemlisi bir çocuğun gözünden tüm bunları sunması muazzam.
O çocuğun çaresizliği, korkusunu yenmek için geliştirdiği yöntemleri, sevgisizliğini nasıl dışa vurduğu, çocuk yaşında bir yetişkin olmak zorunda kalışı , ailesizliği ve aidiyetsizliği….
Aşırı etkilendim…
İlk işim diğer kitaplarını listeme almak olacak…
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.