Kitabı elime aldığımda kapağındaki sözde kaybolmuştum. “Bunalıyoruz çocuk bunalıyoruz, biçim veremediğimiz şeylerin biçimini alıyoruz.” Tekrar tekrar okudum herkese duyurmak istedim. Kitaba başladığımda neredeyse altını çizmediğim şiir yoktu. Bir cümle yetiyordu yaşamadığım hayatı, beslemediğim duyguları anlamama. “Söylenen her söz biraz daha, biraz daha büyüttü suskunluğumu.” Bu sözle aslında içimdeki yerini açıklayacak cümleleri kuramayacağımı anladım. Başucu kitabım oldu. Sevmeniz dileğiyle…
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.