Kitabın ilk cildinde yazarın hikayeler, bir adet hikaye tadında piyesi, edebiyat ve dönemim edebi şahsiyetleri üzerine makaleleri, özellikle Avrupa’da gezdiği ve bulunduğu yerleri betimleyerek anlattığı gezi yazıları ve Alphonse Daudet’in Jack romanının kısa (60-70 sayfa) çevirisi yer alıyor. Hikayeler dönemine göre güzel ancak 1880 li yıllarda yazılan hikaye hiç sadeleştirilmeden kitaba konulmuş, bu da bugün bize yabancı gelen bir dil nice kelime kullanıldığı için olayları anlasakta hisleri anlamakta güçlük çekmemize neden oluyor.
İkinci cilt yazarın 1870 lerden 1917’ye kadar genelde Şura’yı Ümmet de yazdığı gazete yazılarından oluşuyor. Dönemim dünyası, askeri ve siyasi olayları ile alakalı bilgiler sunuyor ama bu bilgilere ne kadar güvenilir bilemiyorum. Çünkü yazar’ın sadece gözünü değil gönlünü de II. Abdülhamid düşmanlığı bürümüş. Abdülhamid’e suikast teşebbüsünde bulunan Ermeni’ye “fedakar arkadaş” deyip tebrik ettiğini, Abdülhamid Han’ın tahttan indirilmesi için Avrupa devletlerine talepte bulunulması gerektiğini, neredeyse her sayfada Abdülhamid’i “cahil, korkak, gafil, zalim, katil” vb ne kadar kötü sıfat varsa taşımakla suçladığını görüp okuyunca yazarın siyasi tek derdinin Abdülhamid’in devrilmesi olduğunu anlıyor ve bu dertteki birinin doğru ile yanlışı hakkıyla söylemekte insaflı olamayacağına inanıyorum. Bu gazeteyi Avrupa’da çıkarmış, zaten İstanbul’da veya memleketin başka yerinde olsa o yazıları yazamazdı diyebileceğimiz gibi acaba sığındığı Avrupalılara yaranmak için mi bu kadar acımasız yazdı diye de düşünüyorum. Kitabın okunmasını tavsiye ederim. Keşke sadeleştirilse ve daha iyi anlaşılsa. Yazar Abdülhamid’e düşman devlete ve vatana değil.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.