Bugün size Beyaz At kitabıyla geldim. Sekiz öyküden oluşan bu kitap beni gerçekten etkiledi. Çünkü yalnızca bir hikâye anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda zihne hitap ediyor, düşündürüyor ve sorgulamaya itiyor. Öyküleri okurken sadece karakterlerin yaşadıklarını değil, kendi düşüncelerimi de gözden geçirdim. Cümleler içinde kaybolmak yerine onlarla birlikte düşündüm, kelimelerin arasında gezindim.
Yazarın kalemi oldukça güçlüydü. Cümleleri toparlayış biçimi, aralarındaki akıcılık ve ahenk çok başarılıydı. Ancak bazı bölümlerde hikâyeden koptuğumu hissettim. Sanki birkaç satır, birkaç kelime daha eklenmiş olsaydı zihnimde daha net şekillenecekti. Buna rağmen genel olarak yazarın üslubunu ve anlatımını çok sevdim.
Kitaba adını veren Beyaz At öyküsü beni en çok duygulandıranlardan biri oldu. Özellikle çocuğun kimse tarafından fark edilmemesi, görmezden gelinmesi içimi burktu. Oysa onun için Beyaz At yalnızca bir hayal değil, gerçek bir dosttu. Öykünün ilerleyişi boyunca içimde bir hüzün büyüdü ama finalinde bambaşka bir hisle doldum. Son sayfaya geldiğimde gözlerimden adeta kalpler fışkırdı!
Ancak benim en sevdiğim öykü Riko oldu. Neden bilmiyorum ama en çok onunla bağ kurdum. Belki anlatımındaki sıcaklıktan, belki de karakterin ruhuma dokunmasından… Bir şekilde hikâyenin içine çekildim ve her satırda kendimi ona daha yakın hissettim. Papağanı da ayrı bir tat kattı öyküye; ona da kanım fazlasıyla ısındı.
Sonuç olarak, Beyaz At düşündüren, hissettiren ve kimi zaman da hüzünlendiren bir kitap. Okurken kendinizi yalnızca karakterlerin dünyasında değil, kendi düşüncelerinizin içinde de buluyorsunuz. Eğer edebi değeri yüksek, sorgulatan ve akıcı bir öykü kitabı arıyorsanız, kesinlikle tavsiye ederim!
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.