Son / Polat Onat
Türü: şiir
Sayfa sayısı: 64
Yazar der ki: Sürükleyecek kenar semte gözyaşlarına. Beyaz yaşamakla ağlayan ihtiyar kadına. Yoksulluk zor ninem yardımlar bitti. Bu daracık odada kararırken tahtalar.
Her bir ömrün sonu vardır tıpkı her bir kitabın son cümlesinde son şiirler gibi. Şiiri var eden etken kelimler, duygular, yaşam ve cümlelerdir. Yazar şiirlerinde, ölümün ayrılışı, ihtiyarlanmış yaşamın zorlukları, mazinin özlemi, aşkın son cümlesi, yaşanmışların şiirinde geçirdiği ömür serüveni, vefanın, pişmanlığın son cümlesi, hayata bir elveda diyen yaşanmışlıkları, imge ve dizeleri ile süsleyen: yazar şiirlerinde yalın sade bir dil kullanıp duyguları tazeleyip okuyucuya sunmuştur.
Birkaç şiir cümlesinden alıntı:
“Yavaşça uzanırken mezarıma kefensiz uçup gidiyor savrularak unuttuğum unutuş.”
“Hep şair kader acemi hazırladım ölüme
Sabah ıssız rüzgârı gözleriyle duyunca
Anlıyorum beni hiç sevmediğinizi yapayalnız
Bir yürek gibi dalgalanıyordu ipteki çamaşırlar.”
“Vakit geçmek bilmiyor sona ererken hayat
Yoktur kimseciği denizin hep uzak sahiller”
16.03.2025 
Polat Onat
Polat Onat
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.