İnsanlar en büyüklerini dogmalara ve tahammülsüzlüğe kurban etmiştir. Azınlık görüşler genelde susturulur. Ama bu bir çelişkidir.
Madem genel fikir doğru, bırakın muhalifler kendini savunsun ki genel fikrin sağlamlığı pekişsin. Yok, eğer genel fikir yanlışsa konuşsunlar ki doğruyu bulalım.
Susturulan görüş yanlış bile olsa içinde doğru parçası bulunabilir. Tartışabilirsek bu da genel görüşü geliştirir.
Bir görüşün karşıtı varsa ona inananlar daha inançlı ve dinç kalır. Bir görüş yayılır ve sorgulanmazsa zayıflar, içi boşalır.
Tartışırken karşı tarafla empati kurmak kendi fikrini savunmaktan daha önemlidir. En zayıf argümanlar karşı tarafa verilen yanıtların içinde bulunanlardır.
Tartışılmak, sorgulanmak bir inancı canlı tutar. İnsan kendini farklı düşünenin konumuna koyarsa, kendi fikrini daha iyi benimseyebilir.
Ahlaki ve beşeri konularda her iki tarafı da eşit ve tarafsız şekilde dinlemiş, her ikisinin de gerçeklerini en kuvvetli ışıkta anlamaya çalışmış insan, inandığı şeyin en ince detaylarına dair bilgilere ulaşabilir, benimseyebilir, inancına daha hakim ve bilgili olur.
İki karşıt görüş doğruyu aralarında bölüşür. Genel görüş genellikle doğru olsa bile doğrunun tamamını barındırmaz. Yaygın olmayan görüşler bastırılabilir. Bastırılan bu görüş genelde heretik hale gelir. Heretik görüşün içindeki doğru parçası genel görüşün doğrularıyla çarpışır. Ya kendini de kabul ettirir ya da rakibi gibi bir tek kendini doğru kabul ederek despotlaşır.
Yani insan düşmanını anlayıp, söz sahibi olma hakkı verirse doğruya hizmet etmiş olur, diyor.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.