Kırılarak biriktiriyoruz içimizdeki sessiz fırtınaları… Yoruluyoruz, en olmadık yerlerde susarak kendimizden vazgeçiyoruz. Gün geliyor, büyük haksızlıklara bile tek kelime etmiyoruz. Ama sonra, en ufak şeyde içimizde biriken volkan patlıyor. Kimse nasıl bu hale geldiğimizi sormuyor. Herkes yalnızca son sahneye bakıyor, ama kimse perde arkasındaki suskunluğu anlamıyor…
Cuma Bozkurt