Yalnız Kadınlar Arasında-Cesare Pavese
Cesare Pavese; 1908-1950 yılları arasında yaşamış İtalyan şair, yazar, çevirmen ve eleştirmendir. Torino doğumludur ve Torino Üniversitesi'nde edebiyat okumuştur. 1950'de bu roman ile İtalya'nın en önemli edebiyat ödüllerinden Strega ödülünü almıştır.
Bu ödülü aldıktan sonra Torino'daki bir otelin odasındaintihar ederek hayata veda etmiştir.
'Artık sabahı da kaplıyor acı' demiştir ömrünün son günlerinde.
Ülkemizde en çok ilgi gören kitabı 'Yaşama Uğraşı'dır.
Tezer Özlü,'Yaşamın Ucuna Yolculuk' isimli kitabında Pavese'ye atıfta bulunmuştur.
Kitaba gelecek olursak; İtalyan edebiyatında yeni gerçekçilik akımının kurucusu olan Pavese'nin kaleminden sıradan insanların büyük yalnızlıklarını ve sessiz hüzünlerini okuyoruz.
Roman, 1949 yılında yayımlanmıştır.
Başarılı bir modacı olan Clelia, II. Dünya Savaşı sonrası gençliğinin yoksul günlerini geçirdiği Torino'ya Roma'daki lüks bir modaevinin şubesini açmak üzere gelir.Torino'dan hayatta başarılı olmak, bilinir olmak ve muhatap alınmak için ayrılmıştır ve başarmıştır.
Açılacak modaevinin potansiyel müşterisi olan ve zamanını sanat galerilerinde, tane gezilerinde, partilerde ve gece hayatında geçiren, görünürde keyifli ve zevkli, aslında boş bir hayat süren varlıklı ama yalnız kadınlarla dolu o grubunun hem içinde hem dışında olan Clelia peşinden koştuğu ve arzuladığı hayatın ne kadar yararsız ve saçma olduğunu trajik bir olayla daha iyi anlayacaktır.
Clelia'nın etrafındaki kadınlar mutluluk arayışındadırlar; kimi eşcinsel ilişkilerde kimisi para peşinde koşarak kimisi ölüm kimisi de bir erkekle kurulan ilişki peşindedir.
Clelia; hayal kırıklığına uğramış, zeki, bağımsız kişiliğiyle gururla çalıştığı işine rağmen, büyük bir yalnızlık içindedir. Torino'da kendini tarifsiz bir yabancılaşmanın içind bulur, bu durumda, savaş sonrası dönemin huzursuz burjuvazisini, züppe entelektüelleri, umutsuz oldukları kadar uçarı genç kızları görmesine ve alaycı bir bakışla yargılamasına neden olur.
Clelia'nın; Torino'dan ayrılmasının üzerinden 20 yıl geçmiştir ve ailesi hayatta değildir.
Kitapta duygu yok, mat, resmi, gri, mesafeli, bağlanmanın olmadığı, bireyselciliğin ön planda olduğu bir ortam. Bunda savaşın olumsuz etkilerinin olması muhtemeldir. Yazar, büyük bir ihtimalle yabancılaşmayı, duygusuzluğu yansıtmayı amaçlıyordu.
Yazar, kendisini romanda intihar girişiminde bulunan Rosetta karakteriyle özdeşleştiriyor. Farklı bir anlatım deneyerek, kendi hayatından da kesitler içeren romanda hayata kadınların gözüyle bakıyor.
Ben bir hüzünle okudum, sizlere de tavsiye ederim.
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.