Ne iyiyim ne de kötü. Gri bir gökyüzü gibiyim; yağamayan bir bulut, esemeyen bir rüzgar… Ne tam seviniyorum, ne de tam üzülebiliyorum. İçimde adını koyamadığım bir eksiklik var, anlamasam da hissediyorum. Bir boşluk gibi, bir bilinmezlik gibi… Nereye gittiğini bilmeyen bir yolcu gibi, akışa kapılmış bir yaprak gibi… Bir karmaşanın içinde kaybolmuş gibiyim.
Cuma Bozkurt