"SON KUŞLAR"
"Ah, bu insan yüzleri! Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasletler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri. Yanılsak da zararı yok! Bu yüze olmazsa ötekisine yükleriz saydıklarımızı. Yanılmamız muayyen bir insan içindir, insanlar için değil. O halde yanılmıyor sayılırız.!"
Türk Edebiyatında öykü denince ilk akla gelen isimlerdendir Sait Faik Abasıyanık. Öykülerinin çoğunda gözlemlediklerini kendi bakış açısıyla sunar okuyucuya. Öykülerinin kahramanları hayatlarını bildiği, onlar gibi yaşadığı, aynı ortamlarda bulunduğu kişilerdir çoğunlukta. En çok denizi, balıkçıları, doğayı, küçük dünyalarında yaşama çabası içinde olan, yaşam mücadelesi veren insanları yazar.
Son Kuşlar, yazarın doğaya, insanlara ve özellikle de değişen dünyaya dair duyduğu hüznü ve kırgınlığı yansıtan önemli eserlerinden biri. Kitap, yazarın doğa sevgisini, insan ilişkilerini ve modernleşmeyle birlikte kaybolan değerleri kaleme aldığı derin gözlemler içeren öykülerden oluşmakta.
Yazar, daha çok insana olan sevgisiyle bilinmesine rağmen, insanlardan kaçtığını ve bir yeraltı insanına dönüştüğünden de bahsediliyor satır aralarında. 'İnsansız hiçbir şeyin güzelliği yok. Her şey onun sayesinde, onunla güzel' demesine rağmen 'Senede dört kelime konuşmadığım adama nezaketen gülmeye bile mecbur değilim. Görmemezliğe geliyorum. Başımı çeviriyorum' cümlesini kullanması onun çok yönlü bir anlatıma sahip olduğunu gösteriyor. Her şeye rağmen yine de 'insan'sız yapılamayacağını da biliyor. Yaşamın zevkini emekçi, küçük insanların arasında bulur. Dil, din, millet farkı gözetmeksizin sevgiyle yaklaşır herkese. Öykülerinin vazgeçilmezidir insana ve doğaya duyduğu sevgi.
Kent gezginiydi Sait Faik. Haldun Taner'in ifadesiyle: 'sevimli bir aylaktı.' Tüm naifligiyle aylak aylak dolaştı sokakları, insanları gözlemledi. Bu izlenimlerini öyküye dönüştürdü. Kimi zaman kaçamadı kalabalıklardan kimi zaman da doğaya sığındı. Bir "hişt hişt " sesi aradı ormanın derinliklerinde... Ne tasralı olabildi ne de kentli. Bir ada gibi yaşadı Türk Edebiyatı denizinde.
Öykülerde, bireyin yalnızlığı, umutları, hayal kırıklıkları ve iç çatışmaları derinlemesine işlenip karakterlerinin iç dünyalarını ustalıkla yansıtmış. Basit olaylar, sıradan insanlar ve gündelik yaşamın detayları o kadar güzel işlenmiş ki eserde, bunların hayatımızda ne kadar önemli olduğunu fark ediyoruz. İnsanın dünyaya, çevresine ve hatta kendine yabancılaşmasını ustaca anlatırken, bu yabancılaşmanın doğurduğu hüzün de bizleri derinden etkiliyor. Doğayla insan arasındaki kopuşu ve değişen toplum yapısının insan ruhu üzerindeki etkilerini görmek isteyenler için çok değerli bir eser.
Sait Faik’in hayatı boyunca vurguladığı şu sözün belki de en güzel karşılığıdır:
"Bir insanı sevmekle başlar her şey."
Kitapla Kalın.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.