Zülfü Livaneli‘nin serenat‘tan ve son adadan sonra okuduğun üçüncü kitabı. Akıcı anlatımı size hikayenin içine cekiyor. Aslında biz insanlara mülteci deyip geçiyoruz. Halbuki hepsinin ayrı ayrı hikayesi var sanki oradan oraya sürüklenen onursuz insanlarmış gibi geliyorlar. aynen kitapta da bu cümle geçiyor ve gerçekten fark etmeden öyle düşündüğümüzü fark ettim. Zülfü Livaneli‘nin sevdiğim bir tarzı da kitaplarının çok eğitici olması bilmediğimiz konular hakkında bilgi vermesi serenat’ta da öyle olmuştu farklı konulardan bilgiler edinmiştiim. Benim için çok güzel bir kitaptı bir günde bitirdim. Biz bunları okurken bir yerlerde bunları yaşayan insanlar var. Umarım ülkelerin mülteci politikaları değişir ve insanlar insanlık onuruna yakışır şekilde yaşarlar.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.