Bu kitap sadece işçi haklarını savunmuyor, isçilerin yaşadıkları zorluklardan dolayı çevresindekilere hayatı zindan etmelerini anlatıyor. Pavel'in anası fabrika işçisi kocasının çok dayağını yemiş. Kırk yaşındaki kadın yetmiş yaşındaki bir insanın görünümünde. Adam çalışırken o kadar çok hor görülmüş, o kadar köleleştirilmiş ki tüm hıncını gariban karısından çıkarıyor.
Pavel babasının ölümünden sonra sosyalist içerikleri olan kitaplar okumaya başlıyor. Hiç hoşuna gitmeyen düzene dur demek istiyor. Arkadaşlarının anasıyla tanışması sonucunda Ana Pavel'in arkadaşlarına da analık yapıyor. Bu pırıl pırıl gençlerin dertlerini anlamak için çaba gösteriyor.
O yıllarda Rusya'da fabrika işçiliği nasıldı bilemem ama günümüzde Türkiye'de nasıl olduğunu çok iyi biliyorum. Ben de kısa süre de olsa çalıştım birkaç fabrikada. Gerçekten insanlıktan çıkıyorsun. Fabrikada çalışanlar ne demek istediğimi anlıyorlardır.
Hakkını aramak o dönemde Çar'ın Rusya'sında ne kadar zorsa şimdi Türkiye'de de zor. Düzene ayak uydurarak, yaşamadan nefes alıp veren birçok emekçi var.
Bir dileğim var. Hiç değilse emekçiler emekçilere saygı duymayı bilsinler. Damdan düşme tehlikesi olanı, damdan düşme tehlikesi olan anlasın diyorum yani. Zira fabrikalar can pazarı gibi bir şey. İş güvenliği GÜYA var.
·
195 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.