Bir İsmet Özel geçti okuyuşlarımdan. Şöyle bana uzuun uzun nasihat eden, beni açan, beni ayan bir akıl hocası bulsam, o konuşsa ben dinlesem, dinlerken derdini derdimden görüp hemdert olmaya huzur dolsam, birlikte karamsar ama ümitvari bir muhabbete dalsak derken geldi bu kitap bana.
Ne dertler ne dertler vardı konuştuğumuz, iç çektiğimiz. İnşallah düzelir, düzelmesi için düzeltmeye çalışmalı diyerek dualaştık, niyetleştik aynı zamanda.
Ülke gündemi, gidişatı, toplumun hali, neslin durumu derken neredeyse girmediğimiz konuşmadığımız konu kalmadı üstadla.
Sadece şiirlerine muhatap olduğum yazarın/şairin sonunda kitabıyla da düçar olmak nasibine erişmiş olmak huzur verici.
Yazar başında kitabın adının neden faydasız randevu olduğundan bahsetmiş. Sebebinin anlaşılamayacak olmasından kaynaklı yalnızca boş bir konuşma faslı olmasından duyduğu endişe olduğunu söylemiş. Her yazarda var mıdır bilemem ama bence çoğu yazarda vardır bu endişe. Ama İsmet Özel derdini de kıymetli bulduğundan olsa gerek bunu eserinin adına da yansıtmayı gerekli görmüş. Gözümüz başımız üstüne...
Dediğim gibi her türlü konudan kaleme alınmış denemeler derlemesi olan bir kitap. Ben okurken daha doğrusu yazarla muhabbet ederken zevk aldım. Bana kalırsa pek çok insan da benimle aynı fikirde olacaktır. Böyle bir öğretmenin gözünden dünyaya bakmak fırsatını neden kaçıralım ki, değil mi?