Korku ( Stefan Zweig)Korkular
Kitabın adının korku olması ilk başta somut bir korkuya işaret ediyor gibi gelir insana. Oysaki kitabı okuduğumuzda bambaşka bir duygunun hakimiyetiyle karşılaşırız. Ana kahramanımız İrenenin üç aşamalı bir değişimini okumaktayız bana kalırsa.
İlk aşama irenenin salt fiziki kimliği: kitabın kapağını açtığımızda karşılaştığımız bize ilk anlatılan hali
İkinci aşama İrenenin varoluş arayışındaki mücadeleri
Son aşamada ise irenenin doğuşu.
Burjuva ailelerine mensup irene gözünü açtığından beri her şeyi elinin altında bularak yaşam sürmüş birisi. Zengin, saygınlık sahibi, kendisine çok iyi davranan bir koca ve güzel iki çocuğa sahip olması sayılabilecek örneklerden birkaçı. Dışardan bakıldığında her şeye sahip diye tanımlanır bir bolluk ve rahatlık içerisinde olsa da aslında irenenin sahip olduğu hiçbir şey yok. Çünkü bu kendisine hazır olarak sunulan hiçbir şeyin kazılması için zorluk yaşamamış ve ayrımına bile varamamıştır. İlk kez bu tamamen hazır olarak kendisine sunulmuş hayatın dışına çıkmış ve bir piyanistle sevgili olmuştur. Piyanisti o olduğu için, kendisinden ve sevgisinden zevk aldığı için değil belki ama ilkkez kendisine ait bir şeyin varlığından ötürü seviyordu. İlerleyen kısımda İrenenin bu gizli aşkının bir şantajcı tarafından ortaya koyulması tehlikesiyle karşı karşıya geldiğini görüyoruz. İrenenin bu aşamadan sonra doğru bir varoluş yoluna girdiğini söyleyebiliriz. Bu aşamadan sonra ilk kez irene hazır olarak sunulan şeylerin varlığını, değerini kavramış ve onları görünürde kaybetmemek ama esasında ilk defa, kazanmak için yorucu, ıstırap dolu bir mücadeleye girmiştir. Bu aşamada daha önce hiç bu denli farkına varamadığı kocasının aslında ne kadar sevilesi bir adam olduğunu görmüş ve o andan sonra onu gerçekten sevmeye, kendisini ona yakın hissetmeye başlamıştır. Artık yaşadığı korku elindeki mal mülk ve rahatlığın kaybolması değil kocasına duyduğu yakınlık ve sevginin onda yarattığı o pahabiçilemez varlığının kaybetmesi korkusuna dönüşmüştür. İtiraf etmekte kendisinde güç bulamaması da artık o kendisine çok yakın hissettiği kocasından utanması olmuştur. İncelemeyi irenenin kurdupu şu cümleyle bitirelim : "belki de insan… en büyük utancı… kendine en yakın hissettiklerine karşı duyar.”
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.