Evet bu düşüncenize katılıyorum. Bu tınıyı Mihail Bulgakov'un kitaplarında fazlasıyla hissettim. Kendi üslubunu yaratmış tam anlamıyla. Neredeyse her cümlede yazarla karşı karşıya kalmışsınız hissi uyandırıyor. Cümleler özel olunca okuyucu da kendini özel hissediyor. Bu duyguyu hiç bir teşbih ya da mecaz veremez. bunu ancak "özgünlük" ile başarabiliriz.