Aynen Dante aynen annem
Açıkçası kitap benim için hayal kırıklığıydı. Bu kadar beğenilmesine şaşırdım. Peki benim için neden hayal kırıklığıydı?
Yeni çiftimizi okuyacağım için çok heyecanlıydım çünkü ilk iki kitapta dante çok minnoş bi adamdı. Onun yaşadıklarını ve aşkını çok merak ediyordum. Fakat(bundan sonrası spoiler) kendini o kadar çok tekrar eden cümleler vardı ki bi ara baygınlık geçirecektim. Atlaya atlaya okumaya başladım. Abartmıyorum bir kere 3 sayfa birden okumayı atladım ve hikayenin akışından hiçbir şey kaçırmadım. Böyle gereksiz cümleler ne bilim hikayeye katkısı olmayan “ev içi ayrıntıları” fazlasıyla gereksizdi. Yazar bazen bir evin iç detaylarını ya da binaların konumunun tipinin falan ayrıntılarını o kadar anlamsız gereksiz anlatıyor ki zaten kafamda hiçbir evin konumunu canlandıramadım. Ayrıca hikayeye katkısı yok. Yani şöyle, karakterlerin bulunduğu evler harici bir de yanından yöresinden geçmeyeceğimiz binaların detayları falan verilince bunaldım artık.
İkinci olarak kadın karakterimiz amaranın her danteyi gördüğünde ona olan aşkını anlatması da baydı. Evet bir aşk kitabından ne bekliyosun diyebilirsiniz fakat, aynı cümlelerle tekrar tekrar anlatılıyor bu aşk. Yetmiyor yazar bir de uyanıklık yapmış, kelimelerin yerlerini değiştirerek farklı bir şekilde anlattığını düşünmüş(?) yani yazarın dili zaten çok basit, su gibi okuyosunuz kitabı. Ama yani aynı hisleri aynı cümleleri aynı kelimeleri okumaktan gına geldi. Ya zaten kitabın yarısı sevişme, adam sevişirken kadına fısıldıyo fln ama her sevişme de adam aynı cümleleri kullanıyor. Şurda biri karşı çıksın kanıt sunsun hayır aynı cümleler aynı kelimeler değil diye bakın cidden diyorum aynı cümleler hepsi. Bir değiştireyim de dante karısına farklı şeyler desin dememiş. Üç sevişmenin üçünde de aynı cümleler. Boğulduğumu hissettim açıkçası. Son olarak da birbirlerine sürekli dedikleri “sen benim kalbimin ritmisin” de baydı. Yani bilmiyorum arkadaşlar belki de diğer sürekli tekrar edilen kelimeler cümleler yüzünden bu güzel iltifat bile baygınlık geçirtti bana.
Kısacası çok tekrara düşen bir kitaptı benim için. Sürekli tekrarlar, gereksiz ev bina ayrıntıları, kurduğu cümlenin kelimelerinin yerlerini değiştirip farklı bir anlamda bir şeyler yazmış gibi davranması falan bıktırdı. Bana bir daraltı geldi. Sıkıcıydı.
Ayrıca kimse kusura bakmasın birbirlerine ne kadar deli gibi aşık olsan da senelerce telefonla bile iletişime giremediğin, aylarca acaba ne zaman yanıma gelecek diye beklediğin adam yalnızca sevişip seni tekrar yalnızlığınla bırakıyorsa buna aşk denir mi bilmiyorum. Yok çok çabalamış bilmem ne amaan kızcağızda yalnızlığında boğuldu o sırada. Bilmiyorum bana geçmedi.
·
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.