Bilinmeyen bir adaya giderken bilinen yollardan gidilemeyeceğine göre yeni yollar da açmak gerekir sanki. Yani önce yeni bir yol keşfedip sonra sonunun yeni dünyalara açılmasını beklemek gerekir. Ayrıca, yeninin peşinde olan her türlü yeni sürprize de açık olmalı değil mi? Yeni yoldaşlar, yeni maceralar, yeni alışkanlıklar...
Hedefi olan yol ve ya yolculuk hedefsizinden daha iyi midir? Yol hedeften daha mı önemlidir yoksa?
Öykü, anlaşılır ve sade bir dille akıp gidiyor. Sonu muamma. Buldu mu bulamadı mı belli değil. Aslolan yolculuktur temalı bir öykü anladığım kadarıyla. Zaten kahramanımız da çok cesur; sen yola çık hele bi, yol zaten açık kafasında. Bazen hepimizin çok ihtiyaç duyduğu da o değil mi? İlk kıvılcımda yanmak, ilk adımı atabilmek, ilk rüzgarda yelken almak...
Bir yolculuk esnasında tekrar okumak üzere...