Semerkant, iki farklı dönemde geçen iki ayrı hikayenin yapıtı. İlk bölümde, 11. yüzyılda yaşayan şair ve filozof Ömer Hayyam’ın hayatına tanık oluyorken Rubaiyat’ını yazma süreci, Selçuklu İmparatorluğu’nun siyasi ortamı ve Hayyam’ın Hasan Sabbah ve Nizamülmülk gibi tarihi figürlerle olan ilişkisi anlatılıyor. Hayyam, bilim ve felsefeye merakıyla özgür ruhlu bir karakter olarak öne çıkıyor ve Maalouf, onun dünyasını büyük bir ustalıkla işliyor.
İkinci bölümde ise zaman ilerliyor ve 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarına geliyoruz. Burada, Rubaiyat’ın kayıp el yazmasını arayan Benjamin Omar Lesage’in hikayesiyle karşılaşıyoruz. İran’ın modernleşme süreci, anayasal hareketler ve yabancı devletlerin etkisi gibi konular bu kısımda işleniyor ancak bu iki hikaye arasında doğrudan bir bağlantı kurulmaması, romanın en zayıf noktalarından biri oluyor.
Hikayeleri birbirine bağlayan tek şey Rubaiyat el yazması, ancak karakterler arasında güçlü bir bağ bulunmuyor. Eğer modern dönemdeki karakterlerin Ömer Hayyam ile doğrudan bir ilişkisi olsaydı veya geçmişin izleri günümüze daha güçlü şekilde yansıtılsaydı, roman çok daha etkileyici olabilirdi. Bu eksiklik, kitabın genel atmosferini bozmasa da, okuyucunun hikayeler arasında daha sıkı bir bağ kurmasını zorlaştırıyor.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.