Sezai Karakoç, bu kitabında Ramazan ayında oruçla ilgili yazdığı yazıları bir araya getirerek bir eser haline getirmiştir. Yazar, oruç hakkındaki düşüncelerini çok nazik ve munis bir dille kaleme almıştır.
Bugün çoğumuz orucu, belirli bir ayda, gün boyunca açlık, susuzluk ve kötü alışkanlıklardan uzak durmak olarak tanımlarken, yazar orucu çok daha derin bir şekilde ele alır. O, orucu "Bütün din tarihini yaşamak" olarak tarif eder ve iftar saatine yaklaşırken fırından ekmek almak için giden oruçlu insanın ruh hâlini, Ashab-ı Kehf’in yıllarca uyuduktan sonra içlerinden birini şehre ekmek almaya gönderdiği zamandaki ruh hâlleriyle karşılaştırır. Evet, fırın artık o fırın, kent artık o kent değilse de, Ramazan günü fırınlardan alınan ekmek yine aynı "ekmektir."
Karakoç’un yaklaşımında, Ramazan ayında bedenin açlığı aslında ruhun doygunluğunun bir tezahürüdür.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.