Selim hayata bir sıfır başlamıştır. Babasız! Annesi hamile iken babası onları terk etmiştir. Annesinin ailesi tarafından sarıp sarmalansa da babasızlık onun içinde hep derin bir yara oluşturmuştur. Özellikle anneannesi onun için bambaşkadır. Kitabımız Selim ve Celal’in dostluğuyla devam eder. Peki bu dostluk ebediyen sürecek midir bilinmez. Selim’in üniversite yıllarına, askerliğine ve yaşadığı birçok kayıplara şahit oluyoruz. Yaşadığı acılar, kayıplar, ihanetler Selim’in birçok sınavdan geçmesine sebep oluyor.
Bir gece ansızın gördüğü rüya ve gittiği handa rüyasındaki adamı görmesiyle beraber Selim neyi aradığını buluyor ve bununla beraber içsel bir yolculuğa çıkıyor, kendini sorgulamaya başlıyor. Okurken bende çoğu zaman kendimi sorgulamaya başladım. Sahiden neyi arıyorduk? Sahi yaşadıklarımızın aslında bizlere bir şeyleri işaret etmiyor muydu? Biz bunları görmemek için direniyoruz sanki.
Tasavvuf sevenler burda mı? Ben bayılırım özellikle de ramazan ayında bu eseri okumak bana çok iyi geldi. Adeta ufkum açıldı içim huzurla doldu. Çoğumuzun unuttuğu vicdan, inanç ve sevgi gibi kavramları bizlere Selim’in hikayesiyle birlikte derinden aktarmış. Olayların akışından pek bahsetmek istemedim çünkü kitabın o güzel bağının bozulmasını istemiyorum. Kitabımızın akıcı ve samimi bir anlatımı var ki, kendimi bir sohbette gibi hissettim. Dünyanın koşturmacasında kaybolmuşken, aşkın kapısı bana ışık tutan ve gerçekleri hatırlatan bir kitap oldu.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.