Bazen insan ne yapacağını şaşırır, ne söylese eksik kalır, ne yapsa fazlası olur. Hangi yöne dönse duvara çarpar gibi, ne durmayı bilir ne de yürümeyi göze alabilir. Bir köşede oturur ve “Zamana bırakayım,” der, ama içi yanarken zaman ağır ağır geçer, acıysa yerinde sayar. Bekledikçe çözülmez düğümler, tam aksine daha da karışır. Ve insan, çaresizlikle baş başa kaldıkça en çok kendine kırılır.
Cuma Bozkurt
İki duyguyu aynı anda yaşıyor gibiyim,
Kendimi seviyorum bazan
Bazan sevmiyorum
Nefret ediyorum
Yağmur güneşi gibi
Doğduğum battığım yine ben
Aynı kısır döngü, teşekkür ediyorum çok güzel hocam