Peyami Safa’nın kadın-erkek arasındaki ilişki yönünden de objektifliğe en yakın bakış açısından da konusu itibariyle de en iyi eserlerinden. Devlete hizmet etmiş, bu yolda mücadele etmiş, savaşlara katılmış, dürüstçe vatandaşlık görev ve ödevlerini yerine getirenlerin açlık ve sefaletle mücadele ederken hayatın kaymağını hep belli bir zümrenin yemesini ve bunu kendi tırnaklarıyla değil de hep bir iltimas, gayri meşru yollarla “başarmış” olmalarını güzel bir şekilde eleştirmiş.
Dilimizi muhteşem kullanmasına hiç değinmiyorum bile, yine her zamanki gibi takdire değer.