Bir kitabın paragrafının en güzel yerinde karşılaştım seninle,
Başı seninle başlayan, seninle devam eden, yürekten hissedilenlerin sonsuzluğuna uzanan.
Sen Neden buradasın dedim;
Kelimelerim sana ulaşırken,
içimde bir ateş yanıyor.
Sanki her harf seni bana biraz daha yaklaştırıyor.
Gözlerin, gülüşün bir bahar dalı gibi, kelimelerde toplanıp bir paragrafta buluşup zihnimde düşüncelerimde ,
Sen olup her nefes alışında ben oluyorsun dedin.
Ya sen dedin;
Ben kelimelerden akan cümlelerle, paragraflarla Köprüler kurup,
Seni, sensizliğinde yaşayarak köprünün ucunda olan diğer seni yaşıyorum.
Her nefes alışını gülen gamzemde,
Gözümden akan her damlada,
Rüzgarın savurduğu saçlarımda,
ve sensizliğinde beni saran kokunda,
Sen olmak için buradayım dedim.
Sonra bir masa kurduk köprünün tam ortasına,
Kelimelerimizi gülüşmelerimizi, şakalarımızı, hasretimizi, yüreğimizi, sevişmelerimizi koyarız dedik.
Ve ne sen gelebildin o masaya ne de ben.
İkimiz de öyle en güzel kitabın paragrafında hayallerimizle uzaktan severek okuyoruz birbirimizi.
Sen ayrı bir paragrafta ben ayrı bir paragrafta...
~~~ Nurselin ~~~
··
1.625 Gösterim
4 Yorum
kara bir dantel gibi teyellenmiş kelimeler oaragrafların zarafetine ve okumalı teninde hece, hece her gece, dokumalı neminde şafağın kızılca kıyametine
Bu yorum görüntülenemiyor
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.