Zeynep beni bekle / gece ağaçlarına,
Yağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazı.
Yalnızlığını mutlaka değiştireceğim.
Bir yaprak halinde süzülüp saçlarına,
Eski teşrin'lerden / kederli kırmızı.
Zeynep beni bekle mutlaka döneceğim.
Söyle kim önleyebilir buluşmamızı ?
Geceleyin ışıkları söndürdüğün zaman.
Benim şiir kitaplarından sızan aydınlık.
Elinde uyuyakaldığın heyecanlı roman.
Pancurların çarpıldığı lodos geceleri.
Rüzgârın değil benim / pencerendeki ıslık
Her akşam koridordaki ayak sesleri.
Yanlış çaldığını zannetiğin telefon.
Zeynep beni bekle mutlaka geleceğim,
Hem bu ne ilk ayrılığımız ne de son.
Attila İlhan
Elde Var Hüzün
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.