Artık vazgeçmek zorunda kaldığım şeyler için kendimi yargılamıyorum.
Bilseydim olmazdı dediğim yollara, elimde olmadan girdim belki ama her adımı gönülden attım.
Bazen bile bile düştüm çıkmazlara, kabul… Ama bu sefer kandırılmadım, sadece umut ettim.
Kapısı açık, içi güllerle dolu sandığım bir bahçeydi; meğer her yer dikenmiş, nereden bilebilirdim?
Cuma Bozkurt