Gönderi

21. Yüzyıl: Ruh Emiciler Çağı!
10/10
·328 syf.··
2025 42. kitabı
·
6 günde okudu
·
Okunma: 29 Mart 2025 04:28
"... beynin ve kalbin çalışmayı sürdürdükçe ruhsuz da varlığını sürdürebi­lirsin. Ama artık hiçbir benlik duygun, hafızan... hiçbir şeyin ol­maz. Düzelme şansın sıfırdır. Sadece var olursun." Ruhsuz yaşamlar, Duygusuz varoluşlar, Yitirilen benlik, Hangimizin hayatında yok ki Ruh Emiciler! "Huzuru, umudu ve mutluluğu kuruturlar." "Çürümeden ve umutsuzluktan zevk alırlar." "Bir Ruh Emiciye fazla yaklaştığında bütün iyi duyguların, bütün mutlu anıların emilip alınır senden." "Seninle uzun süre beslenirse, sonunda seni de kendi gibi bir şey haline getirir." Ruh Emicilerin çağı 21. yüzyıl! Adım attığımız her yerde varlar! Üstelik kimliklerini o kadar güzel gizliyorlar ki içindeki bütün yaşam enerjini alıp götürene dek onları tanıyamıyorsun. "Sanıyor musun ki sevdiklerimiz ölünce bizi gerçekten de terk ederler?" İnsanlar neden giderler? Gerçek suçlu kimdir, suç işleyen mi yoksa toplum tarafından suçlu kabul edilen mi? Sirius Black... Voldemort'un destekçisi... Ruh Emicilerden kurtulup kaçmayı başaran azılı katil! Şimdi o katil Harry Potter'ın peşindedir... Gerçeklerin er geç ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır değil mi? Yıllarca derdest olsan da, Sirius Black olup Azkaban'da tutsak kalsan da! Hızır otobüs, kehanetler, karanlık sanatlara karşı savunma ve Hogwarts'ta Ruh Emiciler! "Şey, çay yapayım mı," dedi Ron. (...) "Birisi üzüldü mü annem hep öyle yapar." Fantastik bir seri değil mi? Oysa kitaptaki herkesin gerçek yaraları var. Harry'nin yarası ailesi, -ki en geçmeyen yara türüdür, izini taşıması belki de bundan- Hagrid'in yarası bir parçası olduğu Hogwarts'ın bekçiliğini yapıyor olması ve yüreğindeki hayvan sevgisi, Snape'in yarası gençliğinde elde edemedikleri, Nevil'in yarası ailesini yaşarken yitirmesi, ölümden daha zor bir duygudur belki... O kadar Harry'ye odaklandık ki onu görmedi bile gözlerimiz. -Yağmura şiirler yazarken bulutları hep ihmal ediyoruz- Ve Sirius Black... siz hiç işlemediğiniz bir suçun kefaretini ödediniz mi? Bu konuda ondan iyisini tanımadım. Fantastik diyoruz ama buram buram gerçek hayat kokuyor değil mi? Nereden baksak biraz dram. Gerçeğin mayası gözle görülmez, diyordu Küçük Prens Onu ancak yaşayanlar, eserin içine girmeyi başaranlar bilir. Bir çay koyayım mı? Sizi bilmem ama kendi adıma yeterince üzüldüm zira. Hızır otobüs... Ne dersiniz, bir gün hayatımızdan geçer mi? Bazen her şey o kadar tepetaklak oluyor ki öyle bir yolculuğa ihtiyacımız oluyor. Oysa ne zaman evden çıkıp gitsem arabaların egzoz dumanlarında boğuluyorum yalnızca. Belki de boğulmaya bahane arıyorumdur ruhumun derin sularında. Doğu Ekspresi falan derken ruhumda Hızır otobüsü arıyormuşum meğerse. Kul sıkışmayınca Hızır, Potter sıkışmayınca Hızır otobüs yetişmezmiş. Yeterince sıkıştık mı dersiniz? Her okuyuşumda farklı manalar buluyorum zihnimin dehlizlerinde. Varsa bir ön yargınız yıkın, parçalayın! Bazen kendini bulmak için yitip gitmek gerekir bir eserde!
Fantastik
Harry Potter ve Azkaban TutsağıJ. K. Rowling · Yapı Kredi Yayınları · 202542,3bin okunma
·
6,4bin Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok güzel bir inceleme olmuş hocam kaleminize sağlık ☺️🤍 Bir de benim Azkaban Tutsağı'ndan çok sevdiğim, anlamlı bulduğum şey; göl kıyısında Harry ve Sirius neredeyse ölecekken ve Harry yardım beklerken onlara yardım eden kişinin zamanda yolculuk yapmış Harry olması. Belki bana öyle geliyordur ama bence kişiyi ancak kendi kurtarabileceğine dair bir anlam var o sahnede. Siz ne düşünüyorsunuz merak ettim :))
Mikail Balcı
Gönderi Sahibi
O kısmı ben de sevmiştim. Teşekkür ediyorum. 😊
Mikail Balcı
Gönderi Sahibi
Son sahur incelemesi; okunması, ruhunuzda yer etmesi temennisiyle...
"Hangimiz in hayatinda yok ki ruh emiciler" 👌🏻
Mikail Balcı
Gönderi Sahibi
Fazlasıyla...