Tolstoy bu əsərində təbiətin insanın mənəvi həyatına necə təsir etdiyini təsvir edir. Qafqazın sərt, lakin gözəl təbiəti, kazakların həyat tərzi və təmizliyini Olenin üçün bir simvol kimi işləyir. Lakin sonda Olenin anlayır ki, o, bu dünyada tamamilə yer tapa bilmir, nə zadəgan cəmiyyətində, nə də kazakların arasında. Bu nəticə Tolstoyun insanın təbiətlə ahəng içində yaşamalı olduğu fikrini ön plana çıxarır, amma eyni zamanda sosial məhdudiyyətlər və fərdi dəyərlər bu ahəngin qarşısını ala bilir.