Okuduklarım arasında en sevdiğim Zweig romanı olabilir. Korkunun nasıl egemen bir his olduğunu, aklı nasıl işlevsiz hale getirdiğini ve yaşamın nasıl katlanılmaz hale geldiğini izler gibi okudum. "Kendi korku zindanında..." diye bir tabir var mesela kitapta . Yine korkunun daha aşağılık olanından daha kabullenebilir olana yolculuğu fakat bu ayrımın o kadar da net olmadığını cezalandırılma korkusu -- utanç bağlamında çok iyi anlatılmış.