Refet benim Fatma Aliye'den okuduğum ikinci kitap oldu. İlk olarak yazardan Muhaderat isimli kitabı okumuş ve gerçekten çok sevmiştim. Refet'i de sevdim ancak Muhaderat benim için daha başarılıydı. Refet'i biraz daha ajitasyonu fazla, Türk filmi tadında bir kitap olarak buldum. Konusuna gelecek olursam, Refet, babası vefat edince annesiyle birlikte üvey kardeşleri tarafından hor görülmeye başlar ve annesi daha fazla bu zulme dayanamayarak Refet'i de alıp İstanbul'daki akrabalarının yanına gelir. Ancak akraba da olsa düşene bir tekme de onlardan gelir ve türlü sıkıntılar Refet ve annesi için yaşanmaya devam eder. En sonunda bir tanıdıkları onlara kapısını açar ve hayatları bir nebze de olsa iyileşir ancak Refet'in tek bir hayali vardır, o da okumak ve öğretmen olup annesine bakabilmektir. Bir kadının yokluk içerisinde verdiği mücadeleyi, ne yaşarsa yaşasın asla pes etmemeyi ve hayatın tüm sillelerine rağmen ayakta durabilmesini anlatması; yazıldığı yılları da düşünürsek aslında öncü niteliğinde bir yapıt olmasını takdir etmek gerekir. Bugünün romanlarıyla karşılaştırmadan, yazıldığı devrin şartlarıyla değerlendirerek okursanız seveceğinizden eminim. Keyifli okumalar dilerim.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.