Psikolojik gotik öykü kitabı: Sonun ArzusuEdebiyat
Kitabım Sonun Arzusu; 52 sayfalık, 8 öyküden oluşan bir derleme.
Neden 8 öykü?
8 rakamını yan çevirdiğimizde sonsuzluk sembolünü görüyoruz. Aslında bu benim kendime ve okurlara olan bir imaydı. Kendime olan ima şu anlamdaydı: Umarım yazmaktan vazgeçmem ve daha çok öykü yazıp ikinci, üçüncü, dördüncü kitabımı çıkarabilirim. Okurlara olan ima ise şuydu: Umarım bu eser sizin kafanızda uzun bir süre yer eder. Açık bir ima değil biliyorum. Sadece ben anlıyor olsam bile sorun değil. Bu benim kendime verdiğim bir mesaj.
Kitabımda ne var?
Kitabımdaki öykülerde, kahramanlar içsel çatışmalar ve korkular, varoluşsal sancılar ve yok oluşun kendisini yaşamaktalar. Kendi üslubum ve dilimle, modern çağın sorunlarını, gotik türe ait bir tarzda öyküleştirdim. Sonun Arzusu içime sinen bir çalışma oldu gerçekten.
Dil kullanımı nasıl?
Poe’dan dil yapısallığı olarak şu şekilde ayrılıyor; Poe’nun dili daha stilize, kontrollü ve şiirsel iken benim dilim daha ham ve kaotik.
Durumlar, duygular, düşünceler hızla değişiyor. Bunun sebebi ise öykülerimin malzemesinin benim kendi bilinçdışım olması.
Öykülerimi yazarken serbest akışla yazdım. Bilinçdışım bana malzemeleri verdi ve ben de onları öyküleştirdim. Bu doğrultuda, öykülerimi okuduğunuzda, bir insanın zihninin arka odalarının, Freud’un söylemiyle, kaotikliğini öykülerde hissedeceksiniz.
Şimdi öykü öykü gidelim.
Önsöz... Öykülerimde tamamlanmamışlık hissi olabilir ama aslında bu kasıtlı. Öykülerdeki karakterler evrensel karakterler ve her insanın ortak olarak paylaşabileceği figürler. Bu bağlamda okurun kendisinin öyküdeki karakterin yaşadığını anlamasını ve kendi bilinçdışına dönmesini istiyorum. Bunu önsözde de yazdım. Okurun kendi gölgesine bakmasını ve yüzleşmesini; bu doğrultuda öyküleri kendi bilinçdışıyla tamamlamalarını istiyorum.
Kara Manastır Ormanı benim en amatör öyküm. İlk yazdığım öykü. Dürüst olalım, yapay bir karakter gelişimi söz konusu. Diyaloglar da pek derin değil. Fakat öykünün psikolojik boyutu derin, fakat bunu okuyucuya iyi geçirebildim mi, emin değilim. Jungyen kuram perspektifinden düşünelim. Öyküdeki karakterler gölge arketipi, çocuk arketipi ve kahraman arketipini simgeliyor. Bu bağlamda, öyküdeki Lucy'nin psikodinamik analizini yapmayı size bırakıyorum.
Kızıl Gözler öyküsü ile direkt 2. öyküden iyileşmemi görebiliyorsunuz. Belirsizliği, kaderi, varoluşu ima ettiğim bir öykü. Başarılı bulduğum bir öyküm açıkçası. Psikotik bir katil üzerinden belirsizliği işliyorum.
Eleonora’nın Cinayeti ise gotik romantizm örneği bir öykü ve ana karakterin sevdiği kadın (aslında imgesel olarak ölüm) üzerinden melankolisini işlediğim, kişinin ölüme karşı olan bakış açısının dürüstlüğünü sorguluyorum. Potansiyeli olan bir öykü. Bu haliyle de mesajı veriyor fakat daha da derinleştirebilirdim.
Gölge benim en uzun ve yapılandırılmış öyküm. Jung'un gölge benlik kavramının işin içinde olduğu; birey-toplum-aşk üçgeninde kişinin ne kadar ekstrem uçlara çıkabileceğini anlatıyorum.
Sonun Arzusu kitaba adını veren öyküm. Karakter kontrol eksikliğini telafi amaçlı ölümü arzuluyor. Bu içten istiyor. Bunu isterken çeşitli hallerin olduğu duygulanım yaşıyor.
Kopuş ise Jacques Lacan'ın eksiklik kavramına atıfla başlıyor. Yine arzu ve Öteki kavramları üzerinden insanın sosyal hayvan oluşunu psikolojik gotik bir dille anlatıyor.
Açlık'ta yine varoluşsal sancı yaşayan karakter söz konusu. Ama bu öyküde güçlü imgeler kullanıyorum. Psikolojik gotik edebiyatın temel imgeleri olan kara kedi, kuzgun ve yılanı Ewan'ın özelinde işliyor ve dehşetle başlayan yolculuğunun kurtuluşa erdiğini anlatıyorum.
Aynadaki Kadın'da kimlik ve toplum gerilimi yaşayan Alaric'i, kadınlarla olan ilişkisini gotik unsurlarla anlatıyorum. Bu öykümü başarılı bulmakla beraber daha da derinleştirebilirdim. Bu öykünün temelinde Alfred Adler'in kuramı yatıyor.
Yazar bakışından kitabımı bu şekilde anlatabilirim. Umarım iyi bir yazı olmuştur.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.