Romanın kahramanı Bergljot, babasından miras kalan kulübenin paylaşımı sırasında geçmişiyle, yani yine babasından miras kalan travmasıyla yeniden yüzleşir. Aile içinde kimsenin konuşmak istemediği bu sır, Bergljot’un gözünden anlatılır. O, dört kardeşli varlıklı bir ailenin en büyük kızıdır. Şimdi ise 50'li yaşlarında, boşanmış, üç çocuklu ve babasından kaynaklanan travmalarıyla baş etmeye çalışan bir kadındır.
Maddi ve sosyal konforlarını korumak için susan, yaşananları görmezden gelen annesi ve iki kız kardeşine karşı, uğradığı haksızlıkları dile getirmeye çalışan Bergljot ve erkek kardeşi karşı karşıya gelir. Erkek egemen dünyaya ait kadınların yaşadığı zorlukları anlatan bu hikâyeyi Norveç edebiyatında görmek beni şaşırttı. Sonuçta, birçok ülkeye kıyasla hakların teminat altına alındığı bir Avrupa ülkesinde, bu tür mağduriyetlerle karşılaşmayı beklemiyordum. Ancak kitap bize gösteriyor ki, "uygar" toplumlar da tıpkı savaşlarda olduğu gibi aile içinde de yaşananların üzerini örtebiliyor.
Sonuç olarak, bu roman bize çocuğa kalan asıl mirasın maddi değil, büyürken ona psikolojik olarak bırakılan izler olduğunu hatırlatıyor.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.